
Rafał Komarewicz
@RKomarewicz
Poseł na Sejm RP | Przewodniczący Komisji Gospodarki i Rozwoju | Wiceprzewodniczący Komisji Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych
Barometr polityczny · politycy
Z wykształcenia lekarz dentysta, z zawodu przedsiębiorca. Poseł z okręgu krakowskiego; w Sejmie przewodniczy Komisji Gospodarki i Rozwoju i jest zastępcą przewodniczącego Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych.

Rafał Komarewicz
@RKomarewicz
Poseł na Sejm RP | Przewodniczący Komisji Gospodarki i Rozwoju | Wiceprzewodniczący Komisji Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych
Obszar 01
Ile publicznych pieniędzy na ochronę zdrowia i skąd je wziąć: ze składki, z budżetu państwa, z innych źródeł.
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Na dziś podstawą finansowania ochrony zdrowia powinna pozostać składka zdrowotna. Warto jednak czerpać wzorce z rozwiązań Tajwanu czy Skandynawii jako przykładów dobrze działających systemów ochrony zdrowia.
Mamy również kilka przykładów prywatnej lub publicznej z elementami prywatnej ochrony zdrowia, jak Szwajcaria czy Singapur.
Ochrona zdrowia powinna przy tym pozostać zdecydowanie bardziej publiczna niż prywatna. Wymaga jednak bezwzględnej i głębokiej reformy.
Rynek usług medycznych jest ogromny, a dziś pozwalamy firmom czerpać z niego garściami - praktycznie nic nie wymagając w zamian.
Książkowym wręcz przykładem prywatyzacji zysków, a uspołeczniania strat jest leczenie powikłań po prywatnych zabiegach przez publiczną ochronę zdrowia.
Składkę zdrowotną również trzeba uporządkować. Dziś mamy różne składki, płacone w zależności od formy pracy. Jednak zanim to nastąpi, konieczne jest zatamowanie wycieku pieniędzy z NFZ, w tym na wynagrodzenia lekarzy.
Jednocześnie nie da się rzetelnie określić potrzeb systemu, skoro nie wiemy, ile wydajemy na wynagrodzenia lekarzy i personelu. W ciągu dekady publiczne nakłady na ochronę zdrowia wzrosły o ponad 130 mld zł, a jakość leczenia i czas oczekiwania realnie się nie poprawiły. Według obecnych szacunków może być nawet kilkanaście tysięcy lekarzy zarabiających powyżej miliona złotych z publicznej ochrony zdrowia. To absurd i jest on nie do utrzymania.
Najpierw przejrzystość wydatków, potem decyzje o kolejnych miliardach.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 1 478 znaków ze spacjami
Obszar 02
Jak zapewnić kadry ochrony zdrowia. Odpowiedź w trzech częściach:
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Należy dążyć do sukcesywnego zniesienia limitu miejsc na studiach lekarskich, a także na poszczególnych specjalizacjach - przy jednoczesnej kontroli jakości kształcenia oraz pracy.
Ostrzeżenia o nadmiernej liczbie lekarzy wydają się próbą ograniczenia konkurencji wśród medyków. Jeżeli oczekujemy ograniczenia wynagrodzeń lekarzy, a także poprawy jakości służby zdrowia, musimy doprowadzić do konkurencji. To rozwiązanie z korzyścią dla pacjentów.
Należy wprowadzić obowiązek pracy w Polsce przez określony czas dla lekarzy, którzy zostali wykształceni z pieniędzy polskich podatników. Określenie formy i czasu takiego zobowiązania musi być poprzedzone szeroką dyskusją i opierać się na sprawdzonych rozwiązaniach, funkcjonujących w innych państwach.
Dla bezpieczeństwa pacjentów, ale i samych lekarzy, należy wprowadzać ograniczenia w wymiarze czasu pracy. Państwo powinno mieć możliwość kontrolowania stosowania się do tych ograniczeń, dlatego powinno dysponować systemem informatycznym, który będzie zliczał łączny czas pracy nie tylko w publicznym systemie, ale także prywatnym.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 1 079 znaków ze spacjami
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Liczba miejsc na studiach pielęgniarskich powinna być zwiększana, gdy wymaga tego wzrost popytu na ten kierunek. Niepokoi mnie struktura wieku w tym zawodzie, czyli tzw. luka pokoleniowa. Średni wiek pielęgniarki w Polsce to już ok. 55 lat. Starzejące się polskie społeczeństwo będzie natomiast wymagać coraz większej ilości pielęgniarek, a już dziś jesteśmy w tyle względem państw europejskich, jeśli chodzi o ich ilość na 100 tysięcy mieszkańców.
Należy lepiej wykorzystywać kompetencje, które pielęgniarki już mają. Zakres ich uprawnień powinien zostać poszerzony, a dobrym rozwiązaniem jest samodzielna zaawansowana praktyka pielęgniarska, znana z wielu krajów. Prace nad nowymi uprawnieniami ciągną się jednak od miesięcy, a to rozwiązanie potrzebne jak najszybciej.
Zapowiedź Ministerstwa Zdrowia, by pielęgniarki mogły przy infekcjach przepisywać leki i wystawiać L4 do pięciu dni, to krok w dobrą stronę. W znaczący sposób obniży to koszty funkcjonowania przychodni bez spadku jakości opieki, a lekarzom pozwoli skupić się na pacjentach, którzy najbardziej ich potrzebują.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 1 078 znaków ze spacjami
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Uważam, że część zadań wykonywanych dziś przez lekarzy mogą przejąć także inne zawody medyczne, w tym farmaceuci. Powinni oni otrzymać szersze uprawnienia - w ich przypadku uproszczenie zasad wydawania niektórych leków bez konieczności wizyty u lekarza.
Farmaceuci to świetnie wykształceni eksperci, doskonale znający działanie leków i ich interakcje, a apteki są dostępne niemal wszędzie, często także wieczorami i w weekendy. Wielu pacjentów mogłoby więc szybciej otrzymać pomoc, bez czekania na termin w przychodni. Odciążyłoby to lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i obniżyło koszty systemu. Katalog takich leków i zasady ich wydawania powinny zostać jasno określone, tak aby bezpieczeństwo pacjentów pozostało priorytetem.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 729 znaków ze spacjami
Obszar 03
Jak ustalać i rozliczać wynagrodzenia z publicznych pieniędzy: etat i kontrakt, płace minimalne, jawność łącznych kwot.
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Praca w publicznym systemie powinna opierać się przede wszystkim na rozwiązaniu etatowym. Dziś kontrakty wybierane są w znacznym stopniu z przyczyn podatkowych. Dopuszczono do sytuacji, w której osoby pracujące na etacie płacą niewspółmiernie większe podatki niż osoby rozliczające się ryczałtem, którego stawka w przypadku lekarzy wynosi 14%. Praca na etacie wiąże się ze znacznie większymi obciążeniami, szczególnie po przekroczeniu II progu, który nawet po obecnej nowelizacji będzie na absurdalnie niskim poziomie.
W związku z tym należy uporządkować system podatkowy i odciążyć osoby pracujące na etacie. W tym celu przygotowałem Pakiet dla Klasy Średniej - zakłada on II próg na poziomie 200 tys. złotych, kwotę wolną 45 tys. złotych oraz coroczną waloryzację obu tych kwot.
Jednocześnie, uważam za konieczne wprowadzenie jawnego rejestru wynagrodzeń lekarzy, tak aby obywatele mogli kontrolować sposób w jaki wydawane są ich pieniądze. Taki rejestr powinien obejmować zarobki lekarza we wszystkich placówkach przy zachowaniu ochrony jego danych osobowych. W tym celu powinny powstać identyfikatory dla każdego lekarza, których powiązanie z konkretną osobą będzie możliwe tylko dla właściwych organów.
Niezbędne są także limity wynagrodzeń dla lekarzy. Nie ma matematycznie możliwości spiąć systemu ochrony zdrowia, gdy zarobki są nieproporcjonalnie wysokie, a słyszymy o coraz większych grupach lekarzy zarabiających więcej niż 100 tysięcy miesięcznie.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 1 456 znaków ze spacjami
Obszar 04
Jak skrócić czas oczekiwania na świadczenia i jak go rzetelnie mierzyć.
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Usługi medyczne finansowane z publicznych pieniędzy muszą podlegać rzetelnej ocenie - dotyczy to zarówno lekarzy, jak i szpitali. Mierniki jakości, z których rozliczani będą lekarze pracujący w publicznym sektorze powinien wdrożyć Narodowy Fundusz Zdrowia. Pacjent i płatnik muszą wiedzieć, za co płacą i jakie są efekty leczenia.
Po ograniczeniu wynagrodzeń lekarzy, NFZ będzie miał w budżecie więcej pieniędzy na opłacanie samych świadczeń. Problem długich kolejek jednak pozostanie. Jego główną przyczyną jest niestety wieloletnie ograniczanie dostępu do zawodu lekarza i do specjalizacji. Dlatego tak ważne jest docelowe zniesienie limitów miejsc na studiach lekarskich i specjalizacjach, o którym piszę w części dotyczącej kadr.
Trzeba też uczciwie powiedzieć, że efekty tych zmian zobaczymy dopiero w dłuższej perspektywie, bo wykształcenie lekarza specjalisty zajmuje wiele lat. Tym bardziej nie możemy dłużej zwlekać z wprowadzeniem takich rozwiązań.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 956 znaków ze spacjami
Obszar 05
Sieć szpitali, ich zadłużenie i zasady finansowania: kto pokrywa straty i kto decyduje o zmianach.
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Uważam, że szpitale powinny być prowadzone zarówno przez państwo i samorządy, jak i przez podmioty prywatne. Należy przy tym rozgraniczyć pracę w systemie publicznym i prywatnym. Sprzęt finansowany z publicznych pieniędzy powinien bezwzględnie służyć tylko do leczenia w systemie publicznym. Należy więc wprowadzić przepisy determinujące konieczność wyboru formy pracy. Lekarz pracujący prywatnie nie powinien mieć możliwości jednoczesnej pracy w publicznym systemie. Może prowadzić to do uprzywilejowanego traktowania pacjentów przyjmowanych najpierw prywatnie, a potem w ramach publicznej ochrony zdrowia.
Należy zadbać, aby kadry zarządzające szpitalami składały się z profesjonalistów, a nie partyjnych nominatów niemających pojęcia o systemie ochrony zdrowia, czego przykładem była sytuacja w Szpitalu Południowym. Dlatego od lat postuluję odpolitycznienie w organach spółek i podmiotów publicznych.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 903 znaki ze spacjami
Obszar 06
Prawa pacjenta, informacja o jakości leczenia, dochodzenie roszczeń po błędzie medycznym.
Wypowiedź: Rafał Komarewicz
Samorząd lekarski nie wywiązuje się dziś ze swoich obowiązków, zwłaszcza w zakresie odpowiedzialności zawodowej. Widać to w statystykach: z danych Biura Rzecznika Praw Pacjenta, przedstawionych w tym roku w Sejmie, wynika, że średnio tylko 13% skarg pacjentów kończyło się wnioskiem o ukaranie lekarza. W analizowanym okresie sądy lekarskie orzekły zaledwie 5 kar pozbawienia prawa wykonywania zawodu, podczas gdy samorząd radców prawnych wydał 46 takich decyzji. Pacjenci skarżą się też na przewlekłość postępowań i przedawnianie się spraw.
Reforma tego systemu jest konieczna. Trudno mi jednak rekomendować przeniesienie tych spraw do sądów powszechnych. Wszyscy wiemy, w jakim stanie jest dziś polskie sądownictwo i jak długo trwa przeciętna sprawa, więc pacjenci mogliby czekać na rozstrzygnięcia jeszcze dłużej. Zmiany muszą sprawić, że postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy będą skuteczne, szybkie i przejrzyste dla pacjentów, dlatego poprawkę pozwalającą na stosowanie zakazu pracy na NFZ dla nieuczciwych lekarzy uważałem za dobre rozwiązanie i poparłem je w Sejmie.
Uważam, że to właśnie NFZ mógłby przejąć wyciąganie odpowiedzialności wobec lekarzy.
Zdanie autora, nie stanowisko partii · bez zmian w treści · 1 178 znaków ze spacjami
Historia
Autor może w każdej chwili uzupełnić albo sprostować swoją wypowiedź. Każdą zmianę oznaczamy tu datą.
Poprawka albo uzupełnienie: kontakt@zarobkilekarzy.pl
Wszyscy politycy w barometrze