We Francji większość ceny wizyty u lekarza pokrywa publiczna kasa, a resztę zwykle dodatkowa polisa — udział wydatków z własnej kieszeni należy do najniższych w Unii. Opisujemy, jak ten system działa według danych francuskich urzędów, ile kosztuje i co w nim jest jawne. O każdym lekarzu wiadomo, czy trzyma się urzędowej taryfy, a urząd statystyczny publikuje dochody lekarzy według specjalności. Ile publicznych pieniędzy dostał konkretny lekarz — tego w żadnym publicznym źródle nie znaleźliśmy.
Jedna kasa i budżet uchwalany przez parlament
Ubezpieczenie zdrowotne (Assurance maladie) jest częścią systemu zabezpieczenia społecznego. Od 2016 r. prawo do świadczeń ma każdy, kto we Francji pracuje albo mieszka w sposób stały i legalny.1 Pieniądze pochodzą ze składek i podatków, m.in. z powszechnej składki CSG, która od wynagrodzeń wynosi 9,2%.2 Ile publiczna kasa może wydać w danym roku, ustala parlament w corocznej ustawie o finansowaniu zabezpieczenia społecznego — to krajowy cel wydatków na ubezpieczenie zdrowotne (ONDAM).3
265,4mld euro
(ok. 1,18 bln zł) — wydatki objęte krajowym celem ONDAM; parlament uchwalił 265,9 mld euro (ok. 1,18 bln zł)
15,9mld euro
(ok. 70,8 mld zł) — deficyt gałęzi chorobowej; rok wcześniej 13,8 mld euro (ok. 61,5 mld zł)
W 2025 r. cel wydatków pierwszy raz od 2020 r. nie został przekroczony. Mimo to gałąź chorobowa zamknęła rok deficytem 15,9 mld euro (ok. 70,8 mld zł).3
Obok publicznej kasy działają ubezpieczenia uzupełniające — towarzystwa wzajemne, ubezpieczyciele i instytucje pracownicze. Według urzędu statystyki zdrowia DREES w 2023 r. nie miało ich tylko 3,4% mieszkańców. Osoby o niskich dochodach dostają polisę za darmo albo za niewielką składkę — na koniec 2024 r. korzystało z tego 7,79 mln osób.4 Z 254,8 mld euro (ok. 1,14 bln zł) wydatków na leczenie i wyroby medyczne publiczna kasa sfinansowała w 2024 r. 78,7%, ubezpieczenia uzupełniające 12,8%, a gospodarstwa domowe bezpośrednio 7,8%.5
Ile to kosztuje
Francja wydaje na zdrowie ponad 11% PKB — więcej niż średnio Unia i wyraźnie więcej niż Polska. Udział wydatków z kieszeni pacjenta jest przy tym o ponad jedną trzecią niższy niż w Polsce.6
Wydatki bieżące na zdrowie w 2024 r. (Eurostat)
Według DREES pod względem udziału wydatków pacjentów Francja jest wśród krajów Unii z najniższym wynikiem, za Luksemburgiem i Chorwacją.7 Niski udział nie oznacza, że nikt nie rezygnuje z leczenia z powodu ceny — do tego wracamy w części o dostępie.
Opłata za wizytę i sektory taryfowe
Lekarze poza szpitalem są opłacani głównie za każdą wizytę i zabieg. Stawki ustala wieloletnia umowa między publiczną kasą a związkami lekarzy. Podstawą zwrotu za wizytę u lekarza rodzinnego jest 30 euro (ok. 134 zł), z czego kasa zwraca 70%.8
O tym, ile lekarz może wziąć od pacjenta, decyduje jego sektor. Lekarz sektora 1 stosuje urzędową taryfę. Lekarz sektora 2 może pobierać więcej (dépassements d’honoraires). Pośrednim rozwiązaniem jest opcja OPTAM, w której lekarz sektora 2 zobowiązuje się ograniczyć dopłaty. W 2024 r. przystąpiło do niej 53% uprawnionych.9
56%
z 56 tys. specjalistów z własną praktyką może pobierać więcej niż taryfa (2024 r.)
4,5mld euro
(ok. 20,1 mld zł) — tyle wyniosły wszystkie takie dopłaty w 2024 r.; rok wcześniej 4,1 mld euro (ok. 18,3 mld zł)
Wśród lekarzy rodzinnych sektor 2 jest marginesem; wśród specjalistów próg połowy został przekroczony w 2020 r. Przeciętny specjalista sektora 2 doliczał w 2025 r. do taryfy 51% (w 2012 r. 55%),9 a lekarzy w tym sektorze przybyło od 2012 r. o 35%.10 Według DREES dopłaty stanowiły w 2024 r. 19,4% honorariów wszystkich specjalistów, a wśród psychiatrów 23,5%. W samych gabinetach poza sektorem 1 było to 31,4%, a u psychiatrów 40,2%.11
Szpitale
Leczenie szpitalne kosztowało w 2024 r. 120,7 mld euro (ok. 538 mld zł), czyli 47% wydatków na leczenie. Na szpitale publiczne — do których statystyka wlicza też szpitale wojskowe i część prywatnych placówek działających nie dla zysku — przypadło 93,7 mld euro (ok. 418 mld zł), na sektor prywatny, czyli kliniki nastawione na zysk i pozostałe placówki nie dla zysku, 27,1 mld euro (ok. 121 mld zł). Publiczna kasa pokryła 94,3% kosztów leczenia w szpitalach publicznych i 87,9% w prywatnych.12
W szpitalach publicznych jest 71% łóżek na oddziałach internistycznych, chirurgicznych i położniczych. Pobyty jednodniowe przypadają natomiast częściej na kliniki prywatne nastawione na zysk: w 2024 r. 5,0 mln z 10,6 mln takich pobytów.13
Za leczenie na tych oddziałach szpital dostaje pieniądze według wykonanej pracy (tarification à l’activité). Każdy pobyt trafia do jednej z grup pacjentów o podobnym koszcie, a grupie odpowiada taryfa, do której dolicza się m.in. drogie leki.14 Od 2025 r. model ma trzy części: opłatę za działalność, dotacje na cele zdrowia publicznego i dotacje na zadania szczególne, np. badania i nauczanie.15
Szpitale publiczne są deficytowe: według pierwszego szacunku DREES ich łączny deficyt w 2025 r. to 2,1% przychodów.16
Ile płaci pacjent
Pacjent pokrywa część kosztów, której publiczna kasa nie zwraca (ticket modérateur) — przy wizycie lekarskiej 30%. Zwykle płaci ją za niego ubezpieczenie uzupełniające. Osoby z chorobami przewlekłymi z ustawowej listy (ALD) mają leczenie tych chorób pokryte w 100%.8
Do tego dochodzą drobne opłaty: 2 euro od każdej wizyty i badania oraz 1 euro od opakowania leku i 4 euro od transportu sanitarnego. Każda z tych dwóch grup opłat ma osobny roczny limit — od 1 października 2026 r. po 70 euro (ok. 312 zł), wcześniej po 50 euro (ok. 223 zł).17 Za każdą dobę w szpitalu pacjent płaci ryczałt, od marca 2026 r. 23 euro (ok. 102 zł).18
Dopłat ponad taryfę u lekarzy sektora 2 publiczna kasa nie zwraca. Pokrywa je polisa — w zakresie, w jakim to przewiduje — albo sam pacjent.5
Praca i zarobki lekarzy
Na 1 stycznia 2026 r. we Francji pracowało 242 200 lekarzy, w tym 101 000 lekarzy rodzinnych. 42% wykonuje zawód wyłącznie we własnej praktyce (w 2012 r. 51%), 13% łączy praktykę z etatem.19
DREES co kilka lat publikuje dochody lekarzy z własną praktyką, łącząc dane kasy z zeznaniami podatkowymi. To dochód z działalności po odjęciu kosztów praktyki, przed podatkiem — a nie pensja ani suma honorariów.20
| Dochód z działalności | |
|---|---|
| Wszyscy lekarze z własną praktyką | 124 tys. euro (ok. 553 tys. zł) |
| Lekarze rodzinni | 98 tys. euro (ok. 437 tys. zł) |
| Pediatrzy, reumatolodzy, psychiatrzy, dermatolodzy | 88–97 tys. euro (ok. 392–432 tys. zł) |
| Chirurdzy | 180 tys. euro (ok. 802 tys. zł) |
| Okuliści, anestezjolodzy, onkolodzy | 190 tys. euro (ok. 847 tys. zł) |
| Radioterapeuci | ponad 400 tys. euro (ok. 1,78 mln zł) |
Kobiety uzyskiwały średnio 90 tys. euro (ok. 401 tys. zł), mężczyźni 148 tys. euro (ok. 659 tys. zł).20 Według OECD specjalista z własną praktyką zarabiał we Francji 5,56 raza tyle co przeciętny pracownik, lekarz rodzinny 3,27 raza (dane za 2021 r.), a specjalista na etacie 2,29 raza (2023 r.).21
Lekarze szpitali publicznych są wynagradzani według krajowej siatki płac o 13 szczeblach: od 4 633,98 euro brutto miesięcznie (ok. 20,6 tys. zł) na pierwszym do 9 368,05 euro (ok. 41,7 tys. zł) na ostatnim, bez dyżurów i dodatków. Lekarz, który zrzeka się prywatnej praktyki w szpitalu, dostaje dodatek 1 010 euro (ok. 4 500 zł) miesięcznie.22 Siatka jest jawna, więc płacę zasadniczą lekarza szpitalnego da się oszacować, znając jego szczebel. Część lekarzy może w szpitalu publicznym prowadzić także prywatną praktykę: w 2022 r. korzystało z tego 4 671 lekarzy, którzy uzyskali z niej 644 mln euro (ok. 2,87 mld zł) honorariów, w tym 73 mln euro (ok. 325 mln zł) dopłat ponad taryfę — ok. 2% wszystkich takich dopłat w kraju.10
Francja ograniczyła też stawki, które szpitale publiczne płacą lekarzom zatrudnianym na zastępstwa przez agencje. Limit wynosi 2 681 euro (ok. 11,9 tys. zł) za 24 godziny pracy lekarza. W lipcu 2026 r. Rada Stanu utrzymała samą zasadę limitu, ale uchyliła przepisy wykonawcze w czterech punktach — m.in. ryczałtowe wliczanie do limitu dodatków za uciążliwość i zwrotu kosztów — i nakazała poprawić je w sześć miesięcy.23
Co jest jawne
Sektor taryfowy każdego lekarza. W urzędowym spisie kasy (Annuaire santé) można sprawdzić, czy lekarz ma umowę z kasą, w którym jest sektorze i czy przystąpił do opcji OPTAM. Cen spis w nowej wersji na razie nie pokazuje, a lekarz ma obowiązek podać je w gabinecie.24
Zwroty na koncie pacjenta. Pacjent widzi na koncie w serwisie kasy każdy zwrot. Od 1 lipca 2026 r. dostaje też roczne zestawienie świadczeń w pięciu kategoriach, m.in. szpital, apteka oraz wizyty i zabiegi poza szpitalem.25
Dochody według specjalności. DREES publikuje średnie dochody lekarzy z własną praktyką, a kasa — otwarte dane o lekarzach według specjalności, regionu i departamentu. Gdy w grupie jest mniej niż pięć osób, honorariów się nie podaje.20
Suma dziesięciu najwyższych wynagrodzeń w szpitalu. Szpitale publiczne o budżecie powyżej 200 mln euro (ok. 891 mln zł) ogłaszają co roku łączną kwotę dziesięciu najwyższych wynagrodzeń — bez nazwisk i bez podziału na lekarzy i dyrekcję. Szpitale uniwersyteckie w Strasburgu podały za 2022 r. 1 824 938 euro (ok. 8,13 mln zł), czyli średnio 182 494 euro (ok. 813 tys. zł) na osobę.26
Korzyści od przemysłu. Publiczna baza Transparence Santé, prowadzona przez ministerstwo zdrowia, pokazuje umowy, wynagrodzenia i korzyści, które firmy sprzedające produkty zdrowotne zgłosiły jako przekazane lekarzom i innym podmiotom ochrony zdrowia.27
Płaca konkretnego lekarza szpitala publicznego jest jawna tylko w części: według francuskiej komisji dostępu do dokumentów na wniosek podaje się stałe składniki pensji — stopień i wskaźnik — a premie i kwota łączna są zwykle niejawne.28 Łącznej kwoty, którą publiczna kasa wypłaciła konkretnemu lekarzowi z własną praktyką, w żadnym publicznym źródle nie znaleźliśmy.
Kasa zna tę sumę i używa jej w kontroli. W 2025 r. wykryła i zatrzymała nadużycia na 723 mln euro (ok. 3,22 mld zł) — o 15% więcej niż rok wcześniej. Na świadczeniodawców przypadło ponad 73% tej kwoty, na ubezpieczonych 16%. Świadczeniodawcy to nie tylko lekarze: największe kwoty dotyczyły ośrodków zdrowia (138 mln euro, ok. 615 mln zł), sprzedawców aparatów słuchowych i transportu sanitarnego. Osobnej kwoty dla lekarzy kasa nie podaje.29
Ilu jest lekarzy i jak długo się czeka
Francja ma niewiele więcej lekarzy pracujących z pacjentami niż Polska: w 2024 r. 394 na 100 tys. mieszkańców wobec 386.30 Jak ograniczano tam nabór na medycynę (numerus clausus), opisujemy w tekście o cięciu limitów na medycynę.
Dostęp do specjalisty porządkuje lekarz prowadzący (médecin traitant), którego pacjent sam wskazuje. Wizyta u specjalisty bez skierowania od lekarza prowadzącego jest możliwa, ale kasa zwraca wtedy 30% taryfy zamiast 70%; do ginekologa, okulisty i psychiatry można iść bezpośrednio. Według francuskiego trybunału obrachunkowego w połowie 2025 r. lekarza prowadzącego miało 88,5% dorosłych (48,7 mln osób), a 6,3 mln ubezpieczonych go nie miało.31
Z wizyty z powodu kosztów, odległości albo kolejki zrezygnowało w 2025 r. 3,7% Francuzów — w Polsce 2,9%, średnio w Unii 2,4%. Powody są inne niż w Polsce: we Francji częściej jest to cena (1,9% wobec 0,5% w Polsce), w Polsce kolejka (2,2% wobec 1,4% we Francji).32 Ostatnie urzędowe badanie czasu oczekiwania pochodzi z 2018 r.: połowa pacjentów dostawała wtedy termin u lekarza rodzinnego w ciągu 2 dni, a u okulisty w ciągu 52 dni.33
Zadowolenie i wyniki
W badaniach opinii Francja wypada lepiej niż Polska, ale wyraźnie słabiej niż Belgia (o tych badaniach).34
Francja i Polska w badaniach opinii i w statystyce
Średnia oczekiwana długość życia w Unii wynosiła w 2024 r. 81,5 roku.35
Odpowiedzialność zawodowa i karna
Zawodowa. O przewinieniach lekarzy orzekają izby dyscyplinarne przy samorządzie zawodowym (Ordre des médecins): izby regionalne, którym przewodniczy sędzia administracyjny, i izba krajowa, od której przysługuje kasacja do Rady Stanu. Kary to ostrzeżenie, nagana, zakaz wykonywania zawodu do trzech lat i skreślenie z listy. Skargę może złożyć każdy, a pacjent, który ją złożył, jest stroną i może się odwołać.36
Ostatni pełny rozkład kar samorząd opublikował za 2018 r.: izby regionalne orzekły 459 kar, w tym 23 skreślenia, a 58% skarg oddaliły.37 Nowsze sprawozdania podają tylko liczbę spraw: w 2025 r. izba krajowa rozpatrzyła 421 odwołań, a sprawa trwała w niej średnio rok i dziesięć miesięcy.38 Francuski trybunał obrachunkowy ocenił w 2019 r., że skargi nie są rozpatrywane wystarczająco rzetelnie, a orzeczenia izb są jedynie wywieszane w siedzibach samorządu, więc opinia publiczna ich nie zna. Zalecił obowiązkową publikację skreśleń i zakazów.39
Karna. Lekarz odpowiada z przepisów ogólnych kodeksu karnego. Za nieumyślne spowodowanie śmierci grożą trzy lata więzienia i 45 tys. euro (ok. 201 tys. zł) grzywny, a gdy sprawca rozmyślnie naruszył obowiązek ostrożności — pięć lat i 75 tys. euro (ok. 334 tys. zł).40 Ustawa z 2000 r. rozróżnia przy tym dwie sytuacje: kto spowodował szkodę bezpośrednio, odpowiada za zwykłą nieostrożność; kto tylko stworzył warunki do jej powstania — np. źle zorganizował pracę — odpowiada dopiero za winę kwalifikowaną.41
Urzędowej statystyki skazań lekarzy nie znaleźliśmy. Prokuratury coraz częściej informują samorząd o postępowaniach karnych przeciw lekarzom — w 2024 r. w 72 sprawach.42
Odszkodowania. Od 2002 r. za ciężkie wypadki medyczne, w których nikt nie zawinił, płaci we Francji publiczny fundusz ONIAM. W 2025 r. wypłacił poszkodowanym 195,7 mln euro (ok. 872 mln zł); odszkodowanie w trybie polubownym dostało w tym roku 1 065 osób, a komisja wydawała opinię średnio po nieco ponad 10 miesiącach od skompletowania wniosku.43 Francuski trybunał obrachunkowy ocenił go w 2017 r. krytycznie: komisje odrzuciły z powodu progu ciężkości trzy czwarte wniosków.44 Szerzej piszemy o tym w tekście o odszkodowaniach bez orzekania o winie.
Nadużycia w rozliczeniach. Publiczna kasa skierowała w 2025 r. ok. 8 tys. spraw na drogę karną — dotyczą one wszystkich świadczeniodawców i ubezpieczonych, nie tylko lekarzy — i w ponad 70 przypadkach wykluczyła świadczeniodawcę z umowy z kasą.29
Co może być ciekawe dla Polski
Widać we Francji
pacjentowi, opinii publicznej albo państwu
- Pacjent: każdy zwrot na koncie w serwisie kasy i roczne zestawienie świadczeń.
- Opinia publiczna: sektor taryfowy każdego lekarza, dochody lekarzy według specjalności, korzyści od przemysłu.
- Parlament: roczny cel wydatków na zdrowie i jego wykonanie.
Nie widać
także we Francji
- Ile publicznych pieniędzy dostał konkretny lekarz z własną praktyką.
- Pełna płaca konkretnego lekarza szpitala publicznego — jawne są tylko jej stałe składniki.
- Ceny u konkretnego lekarza sektora 2 w urzędowym spisie.
Francja publikuje to, czego w Polsce brakuje najbardziej: rzetelną statystykę dochodów lekarzy pracujących poza etatem, opartą na połączeniu danych płatnika z danymi podatkowymi. W Polsce nie znaleźliśmy jednego zbioru danych o kontraktach lekarzy, z którego dałoby się taką statystykę sporządzić. Polski postulat — jawne łączne wypłaty z publicznych pieniędzy dla każdej osoby, pod stałym identyfikatorem i bez nazwisk — dałby dane, z których można ją policzyć, i pokazałby rozkład, a nie tylko średnią.
Metoda
Opis systemu opieramy na publikacjach urzędu statystyki zdrowia DREES (rachunki zdrowia za 2024 r., badanie dochodów lekarzy, dane o liczbie lekarzy), dokumentach Senatu, stronach publicznej kasy (ameli.fr), raporcie Wysokiej Rady ds. Przyszłości Ubezpieczenia Zdrowotnego (HCAAM) i danych Eurostatu. Źródła wtórne — prasę i komunikaty federacji szpitali — oznaczamy w przypisach. Francuski serwis z tekstami aktów prawnych nie dopuszcza automatycznego odczytu, dlatego kilka przepisów podajemy za oficjalnymi omówieniami — odpowiedzią rządu, decyzją Rady Stanu, materiałami federacji szpitali — i zaznaczamy to w przypisie.
Liczby DREES i Eurostatu różnią się nieznacznie, bo powstają według innych definicji (11,4% PKB według DREES, 11,33% według Eurostatu). Do porównań z Polską używamy wyłącznie Eurostatu — tych samych zbiorów i tego samego roku. Kwoty w obcych walutach przeliczamy na złote po kursie średnim NBP z 20.11.2026 (tabela 226/A/NBP/2026): 1 EUR = 4,4559 zł. Przeliczenia są przybliżone i zmieniają się razem z kursem.
Przypisy 44ustawy, dane i komunikaty, z których korzystaliśmy
-
Ministerstwo ds. solidarności, „La mise en place de la protection universelle maladie (PUMa)” — od 1.01.2016; osoba bez pracy musi mieszkać we Francji od co najmniej 3 miesięcy. ↩
-
Service-public.gouv.fr, składka CSG i CRDS od wynagrodzeń. Stawka dotyczy dochodów z pracy najemnej, do progu 192 240 euro liczona jest od 98,25% wynagrodzenia brutto, powyżej progu — od całości. ↩
-
Senat Francji, opinia nr 747 (2025–2026) z 16.06.2026: cel ONDAM i jego wykonanie oraz wyniki gałęzi chorobowej. ↩ ↩2
-
DREES, Les dossiers de la DREES nr 137, 1.04.2026 (Francja bez Majotty); polisa solidarnościowa: DREES, „Minima sociaux” 2025, karta 35. ↩
-
DREES, „Les dépenses de santé en 2024”, karta 18: finansowanie wydatków na leczenie i wyroby medyczne. Pozostałe 0,7% pokrył budżet państwa. ↩ ↩2
-
Eurostat, zbiór hlth_sha11_hf (wydatki na zdrowie według systemów finansowania), dane za 2024 r., odczyt 19.11.2026. Udziały: HF1 — systemy rządowe i obowiązkowe, HF3 — płatności gospodarstw domowych. Dla całej Unii kwota w euro i w PPS jest z definicji ta sama. ↩
-
DREES, „Les dépenses de santé en 2024” — strona wydania: udział gospodarstw domowych 10,2% wydatków bieżących na zdrowie wobec 14,8% średnio w Unii. ↩
-
Assurance maladie, „Le ticket modérateur”. ↩ ↩2
-
Haut Conseil pour l’avenir de l’assurance maladie, „Décryptages santé” nr 3, 06.2026 — OPTAM: 53% uprawnionych w 2024 r.; średni wskaźnik dopłat specjalistów sektora 2: 51% w 2025 r., 55% w 2012 r. ↩ ↩2
-
Haut Conseil pour l’avenir de l’assurance maladie, raport o dopłatach do honorariów, załącznik 2, 10.2025 (dane publicznej kasy). ↩ ↩2
-
DREES, „Les dépenses de santé en 2024”, karta 5: świadczenia lekarzy specjalistów. ↩
-
DREES, „Les dépenses de santé en 2024”, karta 2: leczenie szpitalne. ↩
-
DREES, „Les établissements de santé en 2024”, karta 10, tab. 1 i 2: 131 903 łóżka publiczne z 186 273; pobyty krótsze niż doba — 5 026 tys. w klinikach nastawionych na zysk z 10 578 tys. ↩
-
Agence technique de l’information sur l’hospitalisation (ATIH), zasady finansowania placówek. ↩
-
Fédération hospitalière de France, omówienie reformy finansowania (źródło wtórne wobec dekretu nr 2024-1267 z 31.12.2024). Udziału poszczególnych części w budżecie szpitali źródło nie podaje. ↩
-
DREES, Études et Résultats nr 1380, 28.07.2026 — pierwszy szacunek. ↩
-
Assurance maladie, „La franchise médicale”; opłata 2 euro: Cour des comptes, raport o lekarzu prowadzącym, 09.2026; limity od 1.10.2026: Service-public.gouv.fr, informacja o dekrecie nr 2026-858 z 11.09.2026. ↩
-
Rozporządzenie z 27.02.2026 (Journal officiel z 28.02.2026; kopia w serwisie federacji szpitali) — na oddziałach psychiatrycznych 17 euro. ↩
-
DREES, Études et Résultats nr 1322, 20.12.2024 — dochody za 2021 r., lekarze do 70 lat wykonujący zawód we własnej praktyce albo łączący ją z etatem. Dane kasy: Data professionnels de santé libéraux — bez danych o pojedynczych lekarzach. ↩ ↩2 ↩3
-
OECD Health Statistics 2025, zbiór „Remuneration of health professionals” — relacja do przeciętnego wynagrodzenia. ↩
-
Fédération hospitalière de France, „Guide du praticien hospitalier”, 05.2026, tabela wynagrodzeń (źródło wtórne wobec rozporządzenia z 8.07.2022). ↩
-
Conseil d’État, decyzja nr 509381 z 15.07.2026 — limit 2 681 euro za 24 godziny dla lekarzy (w departamentach zamorskich 3 752 euro); uchylenie w czterech punktach: art. 1 sentencji. ↩
-
Opis zbioru „Annuaire santé ameli” w serwisie data.gouv.fr i odpowiedź kasy na forum ubezpieczonych, 24.10.2025; wzory informacji o cenach: Conseil national de l’Ordre des médecins. ↩
-
Service-public.gouv.fr, informacja o rocznym zestawieniu świadczeń, 31.07.2026. ↩
-
Hôpitaux universitaires de Strasbourg, suma dziesięciu najwyższych wynagrodzeń za 2022 r.; zakres obowiązku: odpowiedź rządu na pytanie pisemne nr 2543 w Zgromadzeniu Narodowym (art. L.716-1 kodeksu służby publicznej). Średnia na osobę — obliczenie własne. ↩
-
Transparence Santé — baza prowadzona przez Direction générale de la santé; opis zbioru w serwisie data.gouv.fr: podstawa prawna to art. L.1453-1 i L.1453-2 kodeksu zdrowia publicznego, deklaracje składają firmy. ↩
-
Commission d’accès aux documents administratifs, opinia nr 20226817. ↩
-
Assurance maladie, bilans walki z nadużyciami w 2025 r., 16.04.2026. Kwota to nadużycia wykryte i zatrzymane (w tym 286,2 mln euro przed wypłatą), a nie szacunek skali zjawiska. ↩ ↩2
-
Eurostat, zbiór hlth_rs_prs2, 2024 r., lekarze pracujący z pacjentami („practising”): Francja 393,85, Polska 386,20 na 100 tys. mieszkańców. ↩
-
Cour des comptes, „Le dispositif du médecin traitant”, 09.2026 — dane na 30.06.2025. ↩
-
Eurostat, zbiór hlth_silc_08 (badanie EU-SILC), 2025 r., osoby w wieku 16 lat i więcej, niezaspokojona potrzeba badania lekarskiego. ↩
-
DREES, Études et Résultats nr 1085, 10.2018 — ankieta ok. 40 tys. osób; mediany. ↩
-
OECD, Health at a Glance 2025, wykres 5.2 (sondaż Gallupa); STADA Health Report 2026, s. 6–7; Ipsos Health Service Report 2026, s. 5–6. ↩
-
Eurostat, zbiór demo_mlexpec, 2024 r., obie płcie; wartości dla Francji, Polski i Unii są wstępne. ↩
-
Conseil national de l’Ordre des médecins, sądownictwo dyscyplinarne. ↩
-
Conseil national de l’Ordre des médecins, sprawozdanie z działalności izb dyscyplinarnych za 2018 r. ↩
-
Conseil national de l’Ordre des médecins, sprawozdanie z działalności za 2025 r., s. 48–49. ↩
-
Cour des comptes, „L’Ordre des médecins”, 9.12.2019, s. 97–107 i 123–124. ↩
-
Ministerstwo sprawiedliwości Francji, nieumyślne spowodowanie śmierci — kary (art. 221-6 kodeksu karnego). ↩
-
Ministerstwo sprawiedliwości Francji, okólnik z 11.10.2000 do ustawy nr 2000-647 o przestępstwach nieumyślnych (art. 121-3 kodeksu karnego). ↩
-
Conseil national de l’Ordre des médecins, sprawozdanie z działalności za 2024 r. ↩
-
Cour des comptes, L’indemnisation amiable des victimes d’accidents médicaux (PDF), raport roczny 2017, t. 1. ↩
Historia zmian 2
ostatnia zmiana 19.11.2026 · Aktualizacja według publikacji HCAAM z czerwca 2026 r.: udział lekarzy w opcji OPTAM za 2024 r. i średni wskaźnik dopłat specjalistów sektora 2 za 2025 r. (51%).
Aktualizacja według publikacji HCAAM z czerwca 2026 r.: udział lekarzy w opcji OPTAM za 2024 r. i średni wskaźnik dopłat specjalistów sektora 2 za 2025 r. (51%).
SprostowaniePoprawka: fundusz ONIAM wypłacił w 2025 r. 195,7 mln euro, a 1 065 osób to liczba poszkodowanych, którzy dostali odszkodowanie w trybie polubownym (wcześniej obie liczby stały w jednym zdaniu jako jedna miara). Doprecyzowane, które placówki statystyka zalicza do szpitali publicznych.