Aktualizacja Nowe: przeglądarka monitoringu płac — 1 358 placówek

EN

Analizy

Dlaczego brakuje lekarzy.

Miejsc na studiach i specjalizacjach przybyło, a na leczenie czeka się średnio 4,2 miesiąca. Sześć powodów, dla których jedno nie wyklucza drugiego.

Aktualizacja
Opracowanie
Redakcja
Czas czytania
9 min

Miejsc dla przyszłych lekarzy przybywa na każdym etapie. Limit przyjęć na kierunek lekarski wzrósł z 8 170 miejsc w roku 2019/20 do 10 730 w 2026/27,1 kierunek prowadzi 37 uczelni zamiast 15 sprzed dekady,2 a w jesiennej sesji specjalizacyjnej 2025 r. do obsadzenia było 14 598 miejsc.3 Mimo to na świadczenie w publicznym systemie czeka się średnio 4,2 miesiąca.4

Ministerstwo Zdrowia prognozuje w skali kraju nadwyżkę lekarzy,5 a analiza opublikowana przez samorząd lekarski ostrzegała przed kształceniem nadmiarowych lekarzy.6 Z kolejkami nie musi to być sprzeczne, bo miejsce na studiach to jeszcze nie lekarz przy pacjencie — w deficytowej dziedzinie, w publicznym szpitalu, w powiecie. Ten przegląd opisuje sześć powodów tej różnicy i odsyła do analiz, w których każdy z nich jest rozpisany szczegółowo.

10 730miejsc

w limicie przyjęć na kierunek lekarski w roku 2026/27, w tym 8 892 na studiach po polsku

62%

z 14 598 miejsc specjalizacyjnych zostało pustych w sesji jesiennej 2025 r.

4,2mies.

średnio czeka się na świadczenie w publicznym systemie (wrzesień–październik 2025 r.)

Od decyzji do specjalisty mija 12–13 lat

Lekarz przyjęty dziś na studia zostanie specjalistą dopiero po kilkunastu latach. Studia trwają sześć lat, staż podyplomowy — 13 miesięcy,7 a specjalizacja zwykle od czterech do sześciu lat, zależnie od dziedziny.8 Przy specjalizacji pięcio- lub sześcioletniej od przyjęcia na studia do tytułu specjalisty mija 12–13 lat.

Ilu lekarzy co roku kończy specjalizację, Ministerstwo Zdrowia nie podaje, bo wielu z nich szkolenie przedłuża. Jako przybliżenie wskazuje liczbę osób, które zdały Państwowy Egzamin Specjalizacyjny: w latach 2016–2021 było to od 3 376 do 4 388 rocznie, razem z lekarzami dentystami.9 Nowszych liczb nie ma w publicznych danych Centrum Egzaminów Medycznych, które publikuje tylko wyniki części testowej, a nie całego egzaminu.

Lekarze, którzy w tym tempie kończą specjalizację w 2026 r., zaczynali studia w latach 2013–2014, kiedy limit przyjęć wynosił 5 352 i 5 510 miejsc — mniej więcej o połowę mniej niż obecnie.1 Roczniki z lat 2022–2025, przyjmowane przy limitach od 9,5 do 10,5 tys. miejsc, zostaną specjalistami mniej więcej w latach 2034–2038. Limit jest przy tym górną granicą naboru zapisaną w rozporządzeniu, a nie liczbą przyjętych.

Jak zmiana naboru przekłada się na liczbę lekarzy w kolejnych dekadach, pokazuje symulator podaży lekarzy. Skąd wziął się niski punkt startu, opisujemy w analizie o cięciu limitów na medycynę.

Nie każde miejsce na studiach daje lekarza w Polsce

Z Polaków, którzy zaczynają kierunek lekarski, dyplom w nominalnym terminie zdobywa ok. 80%: w roku 2023/24 absolwentów narodowości polskiej było 4 776, a studentów pierwszego semestru w 2018/19 — 5 954. Najwięcej osób odpada na pierwszym roku. Sześć lat po dyplomie składki ZUS w Polsce nie ma 5% absolwentów; to górna granica wyjazdów, bo obejmuje też przerwy w pracy.2 Szczegóły opisujemy w analizie Kto odpada z medycyny, a kto wyjeżdża.

Osobną pulą są studia w języku obcym: w roku 2026/27 to 1 838 z 10 730 miejsc w limicie.1 Studiują na nich głównie cudzoziemcy, a spośród absolwentów-cudzoziemców nauk medycznych i nauk o zdrowiu rok po dyplomie pracuje w Polsce mniej niż 1% (dyplomy z 2021 r.).10 Więcej w analizie English Division.

Oba ubytki widać, gdy zestawić limity przyjęć z liczbą lekarzy kilka lat później. W połowie 2026 r. prawo wykonywania zawodu miało 20 457 lekarzy w wieku 26–30 lat, czyli w przybliżeniu przyjętych na studia w latach 2015–2019, kiedy limity wynosiły łącznie ok. 37,1 tys. miejsc. Do prawa wykonywania zawodu doszło więc ok. 55% miejsc, przy czym większość różnicy to miejsca w języku obcym i dla cudzoziemców, a nie odsiew.11

Egzamin końcowy nie jest w tym rachunku sitem: przy pierwszym podejściu Lekarski Egzamin Końcowy zdaje 95–97% absolwentów polskich uczelni.12 Inaczej wygląda droga lekarzy z dyplomami spoza Unii Europejskiej — opisujemy ją w analizie Lekarze ze wschodu. Pytania w formacie LEK można przećwiczyć w symulatorze egzaminu.

Miejsca specjalizacyjne: więcej pustych niż obsadzonych

Po stażu lekarz wybiera specjalizację, a miejsca są dwojakie. Rezydenckie przyznaje w poszczególnych dziedzinach minister zdrowia, który finansuje pensję rezydenta. Pozarezydenckie to — w brzmieniu ustawy — pozostałe wolne miejsca specjalizacyjne w akredytowanych jednostkach; za pracę lekarza płaci wtedy placówka.1314

Na oba rodzaje miejsc wniosek składa się w tym samym postępowaniu kwalifikacyjnym. Gdy chętnych jest więcej niż miejsc, kolejność ustala ranking, w którym podstawą jest wynik Lekarskiego Egzaminu Końcowego.13 Placówka nie układa więc listy kandydatów, ale na miejsce pozarezydenckie musi mieć pieniądze na pensję — a w 2022 r. przedstawiciel szpitali mówił wprost, że nie mają na to pieniędzy.14

Miejsc jest więcej niż chętnych. W sesji jesiennej 2025 r. do obsadzenia było 14 598 miejsc, poprawnych wniosków złożono 7 995, a przyjęcie miejsca potwierdziło 5 483 lekarzy. Pustych zostało 9 115 miejsc, czyli 62%.3 W czterech ostatnich sesjach jesiennych ten odsetek wynosił od 56 do 74%, łącznie mniej więcej dwie trzecie.15

W sesjach jesiennych pustych zostaje od 56 do 74% miejsc specjalizacyjnych — głównie pozarezydenckich

  1. Jesień 202274% pustych

    16 173 miejsc, obsadzone 4 180. Puste: 1 147 rezydenckich (27%) i 10 846 pozarezydenckich (91%). Rynek Zdrowia

  2. Jesień 202370% pustych

    16 380 miejsc, obsadzone 4 934. Puste: 2 323 rezydenckich (37%) i 9 123 pozarezydenckich (90%). Puls Medycyny

  3. Jesień 202456% pustych

    12 078 miejsc, obsadzone 5 310. Puste: 2 303 rezydenckich (35%) i 4 465 pozarezydenckich (82%). Puls Medycyny

  4. Jesień 202562% pustych

    14 598 miejsc, obsadzone 5 483. Puste: 2 557 rezydenckich (38%) i 6 558 pozarezydenckich (83%). CMKP

Sesje jesienne postępowania kwalifikacyjnego, lekarze i lekarze dentyści. Obsadzone — miejsca, których przyjęcie lekarz potwierdził na liście ostatecznej. Długość słupka odpowiada liczbie oferowanych miejsc; odsetek pustych w nawiasie liczony od miejsc danego trybu. Odsetki — obliczenia własne.

Puste są przede wszystkim miejsca pozarezydenckie: w kolejnych sesjach jesiennych nie obsadzono od 82 do 91% z nich, a miejsc rezydenckich — od 27 do 38%.15 Sesje wiosenne wyglądają podobnie: wiosną 2026 r. puste zostało 52% miejsc rezydenckich i 89% pozarezydenckich.16 Wykres obejmuje tylko jesień — razem z sesjami wiosennymi przyjęcie miejsca specjalizacyjnego potwierdza rocznie 7,2–8,2 tys. lekarzy i lekarzy dentystów (lata 2023–2025).17

Puste miejsca nie znaczą, że brakuje chętnych w każdej dziedzinie. Jesienią 2022 r. 1 459 lekarzy nie zakwalifikowało się nigdzie, choć pustych zostało prawie 12 tys. miejsc.18 Kandydaci celują w dziedziny, w których miejsc jest mało: jesienią 2025 r. o jedno miejsce w chirurgii plastycznej ubiegało się 7,47 kandydata, w dermatologii 6,94, a w endokrynologii 5,88.19 W tych trzech dziedzinach było w całym kraju 17, 50 i 51 miejsc, w tym 7, 35 i 25 rezydenckich.20 Mniej chętnych niż miejsc było m.in. w chorobach wewnętrznych, medycynie ratunkowej i geriatrii.19 Same choroby wewnętrzne miały 3 084 miejsca, z czego 2 329 pozarezydenckich.20 Pełne zestawienie dziedzin — miejsca, konkurencję i stawki — pokazujemy według specjalizacji.

Nadmiar miejsc w sumie nie oznacza też, że wszędzie ich wystarcza. NIK ustaliła, że w latach 2019–2022 minister zdrowia przyznawał mniej rezydentur, niż wnioskowali wojewodowie: w sesjach wiosennych od 37,7% zgłoszonego zapotrzebowania w 2019 r. do 42,9% w 2022 r., w jesiennych od 71,4 do 58,7%. W anestezjologii w dziesięciu województwach, a w pediatrii w ośmiu rozdysponowano wszystkie ogłoszone miejsca rezydenckie — zdaniem NIK przy większej ich liczbie można by przyjąć więcej chętnych.21 Jak limity i tryby kształcenia wpływają na dostęp do zawodu, opisujemy w mechanizmie reglamentacji dostępu.

Ilu jest lekarzy — zależy od definicji

W sporze o niedobór najczęściej pada liczba 3,9 lekarza na 1000 mieszkańców. To dane OECD za 2023 r. o lekarzach praktykujących: tyle samo wynosi średnia krajów OECD, a średnia Unii Europejskiej — 4,3.2223

Polskie źródła liczą lekarzy na kilka sposobów i każdy daje inną liczbę:

174 372lekarzy

jest członkami izby lekarskiej, czyli ma prawo wykonywania zawodu — także ci, którzy nie leczą (bez lekarzy dentystów, stan na 31.12.2025)

164 892lekarzy

z nich wykonuje zawód — od tej liczby startuje symulator podaży (stan na 31.12.2025)

141 193lekarzy

pracowało w 2024 r. bezpośrednio z pacjentem — 3,8 na 1000 mieszkańców

Według GUS w 2024 r. prawo wykonywania zawodu miało 166 515 lekarzy mieszkających w Polsce, a bezpośrednio z pacjentem pracowało 141 193 — o 25 322 mniej. Na 1000 mieszkańców to odpowiednio 4,4 i 3,8 lekarza.24 Rejestr izby i dane GUS różnią się definicją i datą, dlatego nie łączymy ich w jednym rachunku. Symulator podaży startuje od rejestru izby, a liczbę lekarzy pracujących z pacjentem pokazuje osobno.25

Kadra jest też starsza, niż sugeruje sama liczba: spośród lekarzy wykonujących zawód 24 595, czyli 15%, ma 71 lat lub więcej.25 W symulatorze ta grupa ubywa tylko w tempie zgonów, bo tak zachowuje się rejestr, a kolejne roczniki pracują domyślnie do 70. roku życia.

174 372 lekarzy z prawem wykonywania zawodu
  • 140 297 wykonuje zawód i ma mniej niż 71 lat
  • 24 595 wykonuje zawód i ma 71 lat lub więcej
  • 9 480 ma prawo wykonywania zawodu, ale go nie wykonuje

1 kropka ≈ 1 000 lekarzy

DokładnaNIL, Centralny Rejestr Lekarzy, stan na 31.12.2025 · bez lekarzy dentystów

Przy porównaniach w czasie trzeba uważać na zmianę metody. W debacie wciąż wraca 2,4 lekarza na 1000 mieszkańców — wskaźnik GUS z 2010 r., z czasów, gdy lekarzy liczono ze sprawozdań placówek (badanie MZ-88), które według ministerstwa obejmowały ok. 70% podmiotów leczniczych i ok. 13% praktyk lekarskich. Dziś GUS liczy lekarzy z rejestrów administracyjnych — m.in. izby lekarskiej, ZUS i NFZ — więc wyników sprzed zmiany i po niej nie należy czytać jak jednego szeregu.26

Podobny kłopot daje mieszanie definicji. Gdy w lipcu 2024 r. minister zdrowia zestawiła ze średnią unijną 4,2 lekarza na 1000 mieszkańców, czyli wszystkich z prawem wykonywania zawodu według izby, Demagog ocenił tę wypowiedź jako manipulację: OECD liczy dla Polski lekarzy pracujących bezpośrednio z pacjentem, a według tej miary Polska miała w 2021 r. 3,4 lekarza na 1000 mieszkańców.27

Lekarzy brakuje w konkretnych miejscach i dziedzinach

Średnia krajowa ukrywa duży rozrzut. W 2024 r. na 1000 mieszkańców przypadało od 2,6 lekarza pracującego z pacjentem w województwie lubuskim do 4,7 w mazowieckim.24 Raport OECD i Komisji Europejskiej o Polsce wskazuje braki w konkretnych specjalizacjach i regionach, zwłaszcza w małych powiatach wokół dużych miast i na wsi, oraz bardzo niski udział lekarzy rodzinnych: 6,7% wszystkich lekarzy wobec 19,9% średnio w UE.23 Także ministerstwo, prognozując nadwyżkę lekarzy w skali kraju, zastrzega, że w niektórych regionach i dziedzinach braki mogą wystąpić.5

Przykład z lokalnej prasy: w czerwcu 2024 r. szpital powiatowy w Radomsku szukał ordynatora oddziału pediatrycznego, zamkniętego w czasie epidemii COVID-19. Według Gazety Radomszczańskiej ordynator mógł zarabiać nawet 50 tys. zł miesięcznie, więcej niż dyrektor szpitala, a chętnych nie było.28 To pojedynczy przypadek, a nie pomiar, ale pokazuje, jak wygląda niedobór w jednej dziedzinie i w jednym powiecie.

Kontrakty: ci sami lekarze w kilku miejscach

Większość specjalistów nie pracuje na etacie. Według dokumentu roboczego AOTMiT z lutego 2026 r. na kontraktach zatrudnionych jest 73% lekarzy specjalistów.29 Normy czasu pracy i odpoczynku nie są liczone dla osoby, łącznie ze wszystkich umów: NIK od 2015 r. wnioskuje o taką zmianę przepisów, a w raporcie z 2023 r. stwierdziła, że wniosek nie został zrealizowany.30 Ten sam lekarz może więc wypełniać grafiki w kilku placówkach, a braki w jednym miejscu łata się godzinami tych samych osób. Opisujemy to w mechanizmach Kontrakt czy etat i Wieloetatowość.

Dyrektorzy szpitali tłumaczą wysokie stawki brakiem chętnych: kto nie obsadzi dyżuru, musi przebić ofertę sąsiedniej placówki.31 Nie wszyscy się z tym zgadzają. Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH, w przeszłości wiceprezes NFZ, wskazuje, że stawki podbiły także przejście lekarzy na umowy cywilnoprawne po zmianie zasad liczenia czasu pracy, negocjacje całymi grupami lekarzy, umowy z wynagrodzeniem procentowym od przychodów z NFZ i pandemia.31

Jak często zdarzają się bardzo wysokie wypłaty, zależy od tego, co się liczy. Mediana miesięcznego wynagrodzenia z kontraktu wynosi według AOTMiT 25 595 zł brutto, a na ponad 100 tys. zł miesięcznie opiewało 625 kontraktów, czyli 1,2%.29 Agencja liczy jednak umowy w każdej placówce osobno, a nie ludzi. Jej prezes szacuje, że po zsumowaniu wypłat z wielu placówek ten próg mogłoby przekraczać 5–10% lekarzy, co Rynek Zdrowia przeliczył na 7–14 tys. osób; to szacunek, a nie pomiar.32 Różnicę między umową a osobą pokazujemy w zestawieniu Rozkład wynagrodzeń, a najwyższe ujawnione kwoty zbieramy w zestawieniu rekordowych rozliczeń.

Za mało czy za dużo lekarzy?

Ministerstwo Zdrowia prognozuje, że do 2034 r. podaż lekarzy przewyższy zapotrzebowanie, z rosnącą nadwyżką. Zakłada przy tym, że lekarz pracuje średnio 161 godzin w miesiącu, i nie podaje metody ani danych prognozy.5 Analiza opublikowana przez Naczelną Izbę Lekarską w czerwcu 2024 r. stwierdzała, że „zmierzamy w kierunku istotnego nadmiaru lekarzy”; izba zastrzega, że nie jest to oficjalne stanowisko jej rady.6

Po drugiej stronie są dane o dostępie do leczenia: średnio 4,2 miesiąca czekania na świadczenie,4 braki w konkretnych dziedzinach i regionach wskazane przez OECD i Komisję Europejską23 oraz ustalenia NIK z kontroli za lata 2018–2022, według której minister zdrowia nie przygotował ani modelu szacowania zapotrzebowania na kadrę medyczną, ani długookresowej strategii jej rozwoju.33

Z jawnych danych da się ustalić tyle: w przeliczeniu na mieszkańca Polska ma tylu lekarzy praktykujących, co średnio kraje OECD, i mniej niż średnio kraje UE. Są oni nierówno rozmieszczeni między regionami i dziedzinami, a struktura miejsc specjalizacyjnych rozmija się z wyborami kandydatów. Nie da się natomiast policzyć, ile pracy i ile publicznych pieniędzy przypada na jedną osobę ze wszystkich umów razem. Drugą z tych liczb pokazałyby jawne dane pseudonimizowane, o które apelujemy w postulacie serwisu.

Przypisy 33ustawy, dane i komunikaty, z których korzystaliśmy
  1. Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie limitu przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko-dentystyczny, zał. nr 1, w wersji końcowej (z nowelizacjami z tego samego naboru): Dz.U. 2013 poz. 986 — 5 352 miejsca w roku 2013/14; Dz.U. 2014 poz. 1125 — 5 510 w 2014/15; Dz.U. 2019 poz. 1344 i poz. 1713 — 8 170 w 2019/20; Dz.U. 2022 poz. 1655 i poz. 2023 — 9 481 w 2022/23; 10 289 w 2023/24 i 10 065 w 2024/25 (z nowelizacjami Dz.U. 2023 poz. 2027 i 2024 poz. 1419); Dz.U. 2025 poz. 1086 — 10 504 w 2025/26, w tym 1 888 w języku obcym i 8 616 po polsku; Dz.U. 2026 poz. 1167 — 10 730 w 2026/27, w tym 1 838 w języku obcym i 8 892 po polsku. Sumy po uczelniach — obliczenia własne, jak w tabeli w analizie English Division. ↩ ↩2 ↩3

  2. Ministerstwo Zdrowia, BASiW, aplikacja „Studenci i absolwenci kierunków medycznych” — dane POL-on i ZUS: liczba uczelni z kierunkiem lekarskim (jednolite studia magisterskie) w 2015 i 2025 r., absolwenci i studenci I semestru narodowości polskiej, losy rocznika absolwentów 2016/17 w 2023 r.; zestawienie i obliczenia jak w analizie Kto odpada z medycyny, a kto wyjeżdża. ↩ ↩2

  3. CMKP, ostateczne wyniki rekrutacji na specjalizacje w sesji jesiennej 2025 — 6 653 miejsca rezydenckie i 7 945 pozarezydenckich, 7 995 poprawnych formalnie wniosków, 5 483 lekarzy i lekarzy dentystów, którzy potwierdzili przyjęcie miejsca (4 096 i 1 387); liczba i odsetek pustych miejsc — obliczenia własne. ↩ ↩2

  4. Rynek Zdrowia (PAP), omówienie Barometru Fundacji Watch Health Care za 2025 r., 12.01.2026 — średni czas oczekiwania na świadczenie zdrowotne 4,2 miesiąca (215 świadczeń gwarantowanych, dane z września i października 2025 r.); na poradę specjalistyczną także 4,2 miesiąca. ↩ ↩2

  5. Ministerstwo Zdrowia, „Kształcenie i liczba lekarzy — trendy i wyzwania”, 7.11.2025 — prognoza, że podaż lekarzy przewyższy zapotrzebowanie do 2034 r., przy średnim wymiarze pracy 161 godzin miesięcznie; zastrzeżenie o możliwych brakach w niektórych regionach i dziedzinach. Strona nie podaje metody ani danych modelu. ↩ ↩2 ↩3

  6. Naczelna Izba Lekarska, analiza o limitach przyjęć i kosztach kształcenia lekarzy, 11.06.2024. Strona zastrzega, że analiza nie jest oficjalnym stanowiskiem Naczelnej Rady Lekarskiej. ↩ ↩2

  7. Polityka Zdrowotna, omówienie projektu nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, 8.06.2026 — staż podyplomowy lekarza trwa 13 miesięcy; projekt Ministerstwa Zdrowia skierowany do konsultacji przewiduje skrócenie go do sześciu miesięcy. ↩

  8. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 4 maja 2023 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, Dz.U. 2023 poz. 975, załącznik nr 5 — minimalny czas szkolenia w specjalizacjach, które można zacząć zaraz po stażu: od 4 lat (np. medycyna rodzinna, okulistyka) do 6 lat (np. chirurgia ogólna, anestezjologia i intensywna terapia). Dłużej trwają tylko specjalizacje, do których trzeba mieć wcześniej inną. Ten sam czas podają programy specjalizacji CMKP. ↩

  9. Ministerstwo Zdrowia, odpowiedź na interpelację nr 31481, 9.04.2022 — tabela „Liczba lekarzy, którzy zdali PES”, sesje wiosenna i jesienna, lekarze i lekarze dentyści: 3 633 (2016), 3 546 (2017), 3 393 (2018), 3 527 (2019), 4 388 (2020), 3 376 (2021); sumy roczne — obliczenie własne. Wiosną 2020 r. PES odbył się bez części ustnej (odpowiedź na interpelację nr 21049). Zasada publikacji wyników: ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 16w ust. 1. ↩

  10. Ekonomiczne Losy Absolwentów, „Absolwenci obcokrajowcy na polskim rynku pracy”, dane 8. odsłony monitoringu (dyplomy z 2021 r.) — pomiar pracy w Polsce rok po dyplomie według rejestrów ZUS. ↩

  11. Naczelna Izba Lekarska, Zestawienie liczbowe lekarzy i lekarzy dentystów według wieku, płci i tytułu zawodowego, stan na 30.06.2026 — 20 457 lekarzy w wieku 26–30 lat wśród członków izby; w wydruku ze stanem na 31.12.2025, od którego startuje symulator podaży, ta sama grupa liczyła 20 346 lekarzy wykonujących zawód. Limity przyjęć z lat 2015/16–2019/20 i rozbicie różnicy — w analizie Kto odpada z medycyny, a kto wyjeżdża. ↩

  12. Centrum Egzaminów Medycznych, statystyka Lekarskiego Egzaminu Końcowego — zdający po raz pierwszy, egzamin po polsku, sesje od wiosny 2024 r.: zdało 97,2% absolwentów uczelni prowadzących kierunek od dawna i 95,3% z nowych kierunków; obliczenia jak w analizie o odsiewie. ↩

  13. Ustawa z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 16c (t.j. Dz.U. 2026 poz. 37) — wniosek przez SMK na miejsca rezydenckie (przyznawane w poszczególnych dziedzinach przez ministra zdrowia) albo pozarezydenckie (pozostałe wolne miejsca specjalizacyjne); postępowanie konkursowe, gdy kandydatów jest więcej niż miejsc; wynik jako procent maksymalnej liczby punktów, liczony przede wszystkim z wyniku LEK. ↩ ↩2

  14. Prawo.pl, „Lekarzy przybywa, ale miejsc na specjalizacjach za mało”, 3.12.2022 — w trybie pozarezydenckim za pracę lekarza płaci placówka; jeden wniosek obejmuje do 15 wariantów (dziedzina, województwo, tryb, jednostki); wypowiedź przedstawiciela szpitali o braku pieniędzy na takie miejsca. ↩ ↩2

  15. Wyniki sesji jesiennych: 2022 — Rynek Zdrowia, 29.11.2022; 2023 — Puls Medycyny; 2024 — Puls Medycyny; 2025 — CMKP. Za każdym razem miejsca rezydenckie i pozarezydenckie oraz potwierdzenia w obu trybach; sumy i odsetki — obliczenia własne. ↩ ↩2

  16. CMKP, ostateczne wyniki rekrutacji na specjalizacje w sesji wiosna 2026, 14.04.2026 — 4 039 miejsc rezydenckich i 8 221 pozarezydenckich, 4 367 wniosków, 2 868 potwierdzeń (1 927 i 941); odsetki — obliczenia własne. ↩

  17. Suma sesji wiosennej i jesiennej, obliczenie własne: 2023 — 2 271 + 4 934 = 7 205 (CMKP, wiosna 2023); 2024 — 2 171 + 5 310 = 7 481 (CMKP, wiosna 2024); 2025 — 2 736 + 5 483 = 8 219 (Alert Medyczny za CMKP, wiosna 2025). Sumy obejmują lekarzy dentystów i drugie specjalizacje. ↩

  18. Rynek Zdrowia, wyniki kwalifikacji na specjalizacje w sesji jesiennej 2022, 29.11.2022 — 1 459 lekarzy nie zakwalifikowało się nigdzie; 16 173 miejsca, 4 180 potwierdzeń. ↩

  19. beautyrazem.pl, zestawienie dyrektora CMKP z rekrutacji jesiennej 2025, 10.12.2025 — kandydaci na jedno miejsce, rezydenckie i pozarezydenckie łącznie, w dziedzinach z ponad 10 miejscami; dziesięć dziedzin z mniejszą liczbą kandydatów niż miejsc, m.in. choroby wewnętrzne, medycyna ratunkowa i geriatria. Źródło wtórne. ↩ ↩2

  20. CMKP, liczba miejsc szkoleniowych na sesję jesień 2025, 28.08.2025 — miejsca rezydenckie i pozarezydenckie według województw i dziedzin; sumy dla kraju — obliczenia własne. ↩ ↩2

  21. NIK, „Zasoby kadry medycznej w systemie ochrony zdrowia”, 2023, s. 41 (przyp. 77) i 44 — zapotrzebowanie wojewodów uwzględnione w przyznanych rezydenturach oraz województwa, w których rozdysponowano wszystkie ogłoszone miejsca w anestezjologii, pediatrii, psychiatrii i medycynie rodzinnej. ↩

  22. OECD, Health at a Glance 2025 — nota o Polsce — 3,9 praktykującego lekarza na 1000 mieszkańców wobec 3,9 średnio w OECD (OECD Health Statistics 2025). ↩

  23. OECD i European Observatory on Health Systems and Policies, State of Health in the EU: Poland, Country Health Profile 2025, s. 7 — 3,9 praktykującego lekarza na 1000 mieszkańców w 2023 r. wobec 4,3 średnio w UE (średnia nieważona); braki w wybranych specjalizacjach i regionach, zwłaszcza w małych powiatach wokół dużych miast i na wsi; lekarze rodzinni to 6,7% lekarzy wobec 19,9% w UE. ↩ ↩2 ↩3

  24. GUS, „Zasoby kadrowe w wybranych zawodach medycznych na podstawie źródeł administracyjnych w 2024 r.”, tablice — 166 515 lekarzy z prawem wykonywania zawodu zamieszkałych w Polsce, 141 193 pracujących bezpośrednio z pacjentem, wskaźniki na 10 tys. mieszkańców według województw (lubuskie 26,2, mazowieckie 46,9). Wskaźniki na 1000 mieszkańców dla kraju — obliczenia własne przy liczbie ludności 37 489 087 z tej samej publikacji. ↩ ↩2

  25. Naczelna Izba Lekarska, Zestawienie liczbowe lekarzy i lekarzy dentystów według wieku, płci i tytułu zawodowego, stan na 31.12.2025 — 174 372 lekarzy (bez lekarzy dentystów) będących członkami izby, 164 892 wykonujących zawód, w tym 24 595 w wieku 71 lat i więcej; to punkt wyjścia symulatora podaży lekarzy. ↩ ↩2

  26. Rynek Zdrowia, „GUS policzył lekarzy i pielęgniarki nową metodą”, 20.09.2023 — dawne badanie personelu MZ-88 (kompletność według ministerstwa ok. 70% podmiotów leczniczych i ok. 13% praktyk), nowa metoda oparta na rejestrach (m.in. izb zawodowych, ZUS, NFZ, KRUS); wskaźnik 2,4 lekarza na 1000 mieszkańców z 2010 r. ↩

  27. Demagog, weryfikacja wypowiedzi o liczbie lekarzy w Polsce na tle UE, 12.07.2024 — ocena „manipulacja”: 4,2 na 1000 mieszkańców według izby lekarskiej (lekarze z prawem wykonywania zawodu) wobec 3,4 według OECD (Health at a Glance 2023, dane za 2021 r., lekarze pracujący bezpośrednio z pacjentem). ↩

  28. Gazeta Radomszczańska, artykuł o poszukiwaniu ordynatora pediatrii w szpitalu powiatowym w Radomsku, 26.06.2024 (dostęp częściowo płatny). ↩

  29. Rzeczpospolita, „Wypłaty lekarzy na kontraktach większe niż 100 tys. zł tylko w 1 proc. przypadków”, 18.06.2026 — dokument roboczy AOTMiT z lutego 2026 r.: 73% lekarzy specjalistów na kontraktach, mediana miesięcznego wynagrodzenia z kontraktu 25 595 zł brutto, 625 kontraktów (1,2%) powyżej 100 tys. zł miesięcznie. ↩ ↩2

  30. NIK, „Zasoby kadry medycznej w systemie ochrony zdrowia”, 2023, s. 9 i 20 — wniosek, by normy czasu pracy i prawo do odpoczynku ustalać w odniesieniu do osoby, łącznie ze wszystkich umów w publicznym systemie; NIK formułowała go w 2015 i 2016 r. i do 2023 r. nie został zrealizowany. ↩

  31. Rzeczpospolita, rozmowa z dyrektorem NIZP PZH – PIB o kontraktach lekarzy, 26.06.2026 — przyczyny wzrostu stawek kontraktowych: unikanie norm czasu pracy, grupowe negocjacje, wynagrodzenie procentowe od przychodów z NFZ, dodatki w pandemii; polemika z argumentem dyrektorów szpitali o braku chętnych. ↩ ↩2

  32. Rynek Zdrowia, Kontrakty roczne na milion złotych dla lekarza. Sprawdziliśmy centralny rejestr, 31.08.2026 — AOTMiT miała dane o pojedynczych umowach, a nie o zarobkach lekarzy; szacunek prezesa AOTMiT (5–10% lekarzy powyżej 100 tys. zł miesięcznie po zsumowaniu wypłat z wielu placówek) przeliczony przy założeniu 140 tys. aktywnych zawodowo lekarzy na 7–14 tys. osób. ↩

  33. NIK, „Zasoby kadry medycznej w systemie ochrony zdrowia”, 2023, s. 10 — brak modelu analitycznego szacowania zapotrzebowania na kadrę medyczną i długookresowej strategii rozwoju kadr medycznych (kontrola za lata 2018–2022). ↩

Infografika do pobrania

1 grafika · pion i poziom, jasna i ciemna

Grafika do udostępnienia w dwóch formatach: pionowym 1080×1350 (Instagram, Facebook, X) i poziomym 1200×675 (X, LinkedIn, prezentacje), w wersji jasnej i ciemnej. Źródła, adres strony i kod QR do niej są na grafice.

Historia zmian 4

ostatnia zmiana 27.10.2026 · Dodany limit przyjęć na kierunek lekarski na rok 2026/27: 10 730 miejsc, w tym 1 838 na studiach w języku obcym. Poprawione przypisy: czas specjalizacji (od 4 do 6 lat) podajemy według obowiązującego rozporządzenia ministra zdrowia, a nie według opisu projektu programów z 2023 r., a zdawalność LEK absolwentów nowych kierunków to 95,3%, nie 95,4%.
  1. SprostowanieDodany limit przyjęć na kierunek lekarski na rok 2026/27: 10 730 miejsc, w tym 1 838 na studiach w języku obcym. Poprawione przypisy: czas specjalizacji (od 4 do 6 lat) podajemy według obowiązującego rozporządzenia ministra zdrowia, a nie według opisu projektu programów z 2023 r., a zdawalność LEK absolwentów nowych kierunków to 95,3%, nie 95,4%.

  2. Dodane, ilu lekarzy zdaje Państwowy Egzamin Specjalizacyjny — Ministerstwo Zdrowia podaje to jako przybliżenie liczby nowych specjalistów: w latach 2016–2021 od 3 376 do 4 388 rocznie, razem z lekarzami dentystami.

  3. SprostowanieTekst przebudowany: zamiast stanowiska, że lekarzy realnie jest za mało, zestawia prognozę ministerstwa, analizę opublikowaną przez samorząd lekarski i dane o dostępie do leczenia. Poprawione: 3,9 lekarza na 1000 mieszkańców to dane OECD o lekarzach praktykujących, a nie zawyżony wskaźnik z rejestru, a miejsca specjalizacyjne obejmuje rocznie 7,2–8,2 tys. lekarzy i lekarzy dentystów, a nie ok. 5 tys.

  4. SprostowaniePoprawione: limit przyjęć na studia lekarskie to 10 504 miejsca, a nie ok. 10 250, a najwyższe udokumentowane kontrakty sięgają 316 tys. zł miesięcznie (wcześniej: „pojedyncze faktury 300–350 tys. zł”). Dodane źródło do przykładu szpitala powiatowego, który nie znalazł ordynatora pediatrii za ok. 50 tys. zł miesięcznie.

Jak powstał ten tekst. Źródła to publiczne dokumenty, dane i akty prawne — każde z linkiem w przypisach. Narzędzia AI pomagają je opracować: uporządkować, policzyć i zredagować tekst. O tezach decyduje redakcja, która zatwierdza każdą publikację.

Widzisz błąd? Poprawki publikujemy w rejestrze sprostowań z datą i opisem zmiany. Opisujemy mechanizmy, a nie konkretne osoby.

Zgłoś sprostowanie

Stanowisko redakcji

Jawne kwoty, chronione nazwiska.

Postulujemy, by państwo co kwartał publikowało łączne wynagrodzenie każdej osoby pracującej w placówkach z umową z NFZ — zsumowane ze wszystkich miejsc pracy, pod stałym identyfikatorem zamiast imienia i nazwiska.

Poznaj postulatProjekt ustawy

Etap: weryfikacja prawna · wersja 0.3

Popularne