Miejsc dla przyszłych lekarzy przybywa na każdym etapie. Limit przyjęć na kierunek lekarski wzrósł z 8 170 miejsc w roku 2019/20 do 10 730 w 2026/27,1 kierunek prowadzi 37 uczelni zamiast 15 sprzed dekady,2 a w jesiennej sesji specjalizacyjnej 2025 r. do obsadzenia było 14 598 miejsc.3 Mimo to na świadczenie w publicznym systemie czeka się średnio 4,2 miesiąca.4
Ministerstwo Zdrowia prognozuje w skali kraju nadwyżkę lekarzy,5 a analiza opublikowana przez samorząd lekarski ostrzegała przed kształceniem nadmiarowych lekarzy.6 Z kolejkami nie musi to być sprzeczne, bo miejsce na studiach to jeszcze nie lekarz przy pacjencie — w deficytowej dziedzinie, w publicznym szpitalu, w powiecie. Ten przegląd opisuje sześć powodów tej różnicy i odsyła do analiz, w których każdy z nich jest rozpisany szczegółowo.
10 730miejsc
w limicie przyjęć na kierunek lekarski w roku 2026/27, w tym 8 892 na studiach po polsku
62%
z 14 598 miejsc specjalizacyjnych zostało pustych w sesji jesiennej 2025 r.
4,2mies.
średnio czeka się na świadczenie w publicznym systemie (wrzesień–październik 2025 r.)
Od decyzji do specjalisty mija 12–13 lat
Lekarz przyjęty dziś na studia zostanie specjalistą dopiero po kilkunastu latach. Studia trwają sześć lat, staż podyplomowy — 13 miesięcy,7 a specjalizacja zwykle od czterech do sześciu lat, zależnie od dziedziny.8 Przy specjalizacji pięcio- lub sześcioletniej od przyjęcia na studia do tytułu specjalisty mija 12–13 lat.
Ilu lekarzy co roku kończy specjalizację, Ministerstwo Zdrowia nie podaje, bo wielu z nich szkolenie przedłuża. Jako przybliżenie wskazuje liczbę osób, które zdały Państwowy Egzamin Specjalizacyjny: w latach 2016–2021 było to od 3 376 do 4 388 rocznie, razem z lekarzami dentystami.9 Nowszych liczb nie ma w publicznych danych Centrum Egzaminów Medycznych, które publikuje tylko wyniki części testowej, a nie całego egzaminu.
Lekarze, którzy w tym tempie kończą specjalizację w 2026 r., zaczynali studia w latach 2013–2014, kiedy limit przyjęć wynosił 5 352 i 5 510 miejsc — mniej więcej o połowę mniej niż obecnie.1 Roczniki z lat 2022–2025, przyjmowane przy limitach od 9,5 do 10,5 tys. miejsc, zostaną specjalistami mniej więcej w latach 2034–2038. Limit jest przy tym górną granicą naboru zapisaną w rozporządzeniu, a nie liczbą przyjętych.
Jak zmiana naboru przekłada się na liczbę lekarzy w kolejnych dekadach, pokazuje symulator podaży lekarzy. Skąd wziął się niski punkt startu, opisujemy w analizie o cięciu limitów na medycynę.
Nie każde miejsce na studiach daje lekarza w Polsce
Z Polaków, którzy zaczynają kierunek lekarski, dyplom w nominalnym terminie zdobywa ok. 80%: w roku 2023/24 absolwentów narodowości polskiej było 4 776, a studentów pierwszego semestru w 2018/19 — 5 954. Najwięcej osób odpada na pierwszym roku. Sześć lat po dyplomie składki ZUS w Polsce nie ma 5% absolwentów; to górna granica wyjazdów, bo obejmuje też przerwy w pracy.2 Szczegóły opisujemy w analizie Kto odpada z medycyny, a kto wyjeżdża.
Osobną pulą są studia w języku obcym: w roku 2026/27 to 1 838 z 10 730 miejsc w limicie.1 Studiują na nich głównie cudzoziemcy, a spośród absolwentów-cudzoziemców nauk medycznych i nauk o zdrowiu rok po dyplomie pracuje w Polsce mniej niż 1% (dyplomy z 2021 r.).10 Więcej w analizie English Division.
Oba ubytki widać, gdy zestawić limity przyjęć z liczbą lekarzy kilka lat później. W połowie 2026 r. prawo wykonywania zawodu miało 20 457 lekarzy w wieku 26–30 lat, czyli w przybliżeniu przyjętych na studia w latach 2015–2019, kiedy limity wynosiły łącznie ok. 37,1 tys. miejsc. Do prawa wykonywania zawodu doszło więc ok. 55% miejsc, przy czym większość różnicy to miejsca w języku obcym i dla cudzoziemców, a nie odsiew.11
Egzamin końcowy nie jest w tym rachunku sitem: przy pierwszym podejściu Lekarski Egzamin Końcowy zdaje 95–97% absolwentów polskich uczelni.12 Inaczej wygląda droga lekarzy z dyplomami spoza Unii Europejskiej — opisujemy ją w analizie Lekarze ze wschodu. Pytania w formacie LEK można przećwiczyć w symulatorze egzaminu.
Miejsca specjalizacyjne: więcej pustych niż obsadzonych
Po stażu lekarz wybiera specjalizację, a miejsca są dwojakie. Rezydenckie przyznaje w poszczególnych dziedzinach minister zdrowia, który finansuje pensję rezydenta. Pozarezydenckie to — w brzmieniu ustawy — pozostałe wolne miejsca specjalizacyjne w akredytowanych jednostkach; za pracę lekarza płaci wtedy placówka.1314
Na oba rodzaje miejsc wniosek składa się w tym samym postępowaniu kwalifikacyjnym. Gdy chętnych jest więcej niż miejsc, kolejność ustala ranking, w którym podstawą jest wynik Lekarskiego Egzaminu Końcowego.13 Placówka nie układa więc listy kandydatów, ale na miejsce pozarezydenckie musi mieć pieniądze na pensję — a w 2022 r. przedstawiciel szpitali mówił wprost, że nie mają na to pieniędzy.14
Miejsc jest więcej niż chętnych. W sesji jesiennej 2025 r. do obsadzenia było 14 598 miejsc, poprawnych wniosków złożono 7 995, a przyjęcie miejsca potwierdziło 5 483 lekarzy. Pustych zostało 9 115 miejsc, czyli 62%.3 W czterech ostatnich sesjach jesiennych ten odsetek wynosił od 56 do 74%, łącznie mniej więcej dwie trzecie.15
W sesjach jesiennych pustych zostaje od 56 do 74% miejsc specjalizacyjnych — głównie pozarezydenckich
Jesień 202274% pustych
16 173 miejsc, obsadzone 4 180. Puste: 1 147 rezydenckich (27%) i 10 846 pozarezydenckich (91%). Rynek Zdrowia
Jesień 202370% pustych
16 380 miejsc, obsadzone 4 934. Puste: 2 323 rezydenckich (37%) i 9 123 pozarezydenckich (90%). Puls Medycyny
Jesień 202456% pustych
12 078 miejsc, obsadzone 5 310. Puste: 2 303 rezydenckich (35%) i 4 465 pozarezydenckich (82%). Puls Medycyny
Jesień 202562% pustych
14 598 miejsc, obsadzone 5 483. Puste: 2 557 rezydenckich (38%) i 6 558 pozarezydenckich (83%). CMKP
Puste są przede wszystkim miejsca pozarezydenckie: w kolejnych sesjach jesiennych nie obsadzono od 82 do 91% z nich, a miejsc rezydenckich — od 27 do 38%.15 Sesje wiosenne wyglądają podobnie: wiosną 2026 r. puste zostało 52% miejsc rezydenckich i 89% pozarezydenckich.16 Wykres obejmuje tylko jesień — razem z sesjami wiosennymi przyjęcie miejsca specjalizacyjnego potwierdza rocznie 7,2–8,2 tys. lekarzy i lekarzy dentystów (lata 2023–2025).17
Puste miejsca nie znaczą, że brakuje chętnych w każdej dziedzinie. Jesienią 2022 r. 1 459 lekarzy nie zakwalifikowało się nigdzie, choć pustych zostało prawie 12 tys. miejsc.18 Kandydaci celują w dziedziny, w których miejsc jest mało: jesienią 2025 r. o jedno miejsce w chirurgii plastycznej ubiegało się 7,47 kandydata, w dermatologii 6,94, a w endokrynologii 5,88.19 W tych trzech dziedzinach było w całym kraju 17, 50 i 51 miejsc, w tym 7, 35 i 25 rezydenckich.20 Mniej chętnych niż miejsc było m.in. w chorobach wewnętrznych, medycynie ratunkowej i geriatrii.19 Same choroby wewnętrzne miały 3 084 miejsca, z czego 2 329 pozarezydenckich.20 Pełne zestawienie dziedzin — miejsca, konkurencję i stawki — pokazujemy według specjalizacji.
Nadmiar miejsc w sumie nie oznacza też, że wszędzie ich wystarcza. NIK ustaliła, że w latach 2019–2022 minister zdrowia przyznawał mniej rezydentur, niż wnioskowali wojewodowie: w sesjach wiosennych od 37,7% zgłoszonego zapotrzebowania w 2019 r. do 42,9% w 2022 r., w jesiennych od 71,4 do 58,7%. W anestezjologii w dziesięciu województwach, a w pediatrii w ośmiu rozdysponowano wszystkie ogłoszone miejsca rezydenckie — zdaniem NIK przy większej ich liczbie można by przyjąć więcej chętnych.21 Jak limity i tryby kształcenia wpływają na dostęp do zawodu, opisujemy w mechanizmie reglamentacji dostępu.
Ilu jest lekarzy — zależy od definicji
W sporze o niedobór najczęściej pada liczba 3,9 lekarza na 1000 mieszkańców. To dane OECD za 2023 r. o lekarzach praktykujących: tyle samo wynosi średnia krajów OECD, a średnia Unii Europejskiej — 4,3.2223
Polskie źródła liczą lekarzy na kilka sposobów i każdy daje inną liczbę:
174 372lekarzy
jest członkami izby lekarskiej, czyli ma prawo wykonywania zawodu — także ci, którzy nie leczą (bez lekarzy dentystów, stan na 31.12.2025)
164 892lekarzy
z nich wykonuje zawód — od tej liczby startuje symulator podaży (stan na 31.12.2025)
141 193lekarzy
pracowało w 2024 r. bezpośrednio z pacjentem — 3,8 na 1000 mieszkańców
Według GUS w 2024 r. prawo wykonywania zawodu miało 166 515 lekarzy mieszkających w Polsce, a bezpośrednio z pacjentem pracowało 141 193 — o 25 322 mniej. Na 1000 mieszkańców to odpowiednio 4,4 i 3,8 lekarza.24 Rejestr izby i dane GUS różnią się definicją i datą, dlatego nie łączymy ich w jednym rachunku. Symulator podaży startuje od rejestru izby, a liczbę lekarzy pracujących z pacjentem pokazuje osobno.25
Kadra jest też starsza, niż sugeruje sama liczba: spośród lekarzy wykonujących zawód 24 595, czyli 15%, ma 71 lat lub więcej.25 W symulatorze ta grupa ubywa tylko w tempie zgonów, bo tak zachowuje się rejestr, a kolejne roczniki pracują domyślnie do 70. roku życia.
- 140 297 wykonuje zawód i ma mniej niż 71 lat
- 24 595 wykonuje zawód i ma 71 lat lub więcej
- 9 480 ma prawo wykonywania zawodu, ale go nie wykonuje
1 kropka ≈ 1 000 lekarzy
DokładnaNIL, Centralny Rejestr Lekarzy, stan na 31.12.2025 · bez lekarzy dentystów
Przy porównaniach w czasie trzeba uważać na zmianę metody. W debacie wciąż wraca 2,4 lekarza na 1000 mieszkańców — wskaźnik GUS z 2010 r., z czasów, gdy lekarzy liczono ze sprawozdań placówek (badanie MZ-88), które według ministerstwa obejmowały ok. 70% podmiotów leczniczych i ok. 13% praktyk lekarskich. Dziś GUS liczy lekarzy z rejestrów administracyjnych — m.in. izby lekarskiej, ZUS i NFZ — więc wyników sprzed zmiany i po niej nie należy czytać jak jednego szeregu.26
Podobny kłopot daje mieszanie definicji. Gdy w lipcu 2024 r. minister zdrowia zestawiła ze średnią unijną 4,2 lekarza na 1000 mieszkańców, czyli wszystkich z prawem wykonywania zawodu według izby, Demagog ocenił tę wypowiedź jako manipulację: OECD liczy dla Polski lekarzy pracujących bezpośrednio z pacjentem, a według tej miary Polska miała w 2021 r. 3,4 lekarza na 1000 mieszkańców.27
Lekarzy brakuje w konkretnych miejscach i dziedzinach
Średnia krajowa ukrywa duży rozrzut. W 2024 r. na 1000 mieszkańców przypadało od 2,6 lekarza pracującego z pacjentem w województwie lubuskim do 4,7 w mazowieckim.24 Raport OECD i Komisji Europejskiej o Polsce wskazuje braki w konkretnych specjalizacjach i regionach, zwłaszcza w małych powiatach wokół dużych miast i na wsi, oraz bardzo niski udział lekarzy rodzinnych: 6,7% wszystkich lekarzy wobec 19,9% średnio w UE.23 Także ministerstwo, prognozując nadwyżkę lekarzy w skali kraju, zastrzega, że w niektórych regionach i dziedzinach braki mogą wystąpić.5
Przykład z lokalnej prasy: w czerwcu 2024 r. szpital powiatowy w Radomsku szukał ordynatora oddziału pediatrycznego, zamkniętego w czasie epidemii COVID-19. Według Gazety Radomszczańskiej ordynator mógł zarabiać nawet 50 tys. zł miesięcznie, więcej niż dyrektor szpitala, a chętnych nie było.28 To pojedynczy przypadek, a nie pomiar, ale pokazuje, jak wygląda niedobór w jednej dziedzinie i w jednym powiecie.
Kontrakty: ci sami lekarze w kilku miejscach
Większość specjalistów nie pracuje na etacie. Według dokumentu roboczego AOTMiT z lutego 2026 r. na kontraktach zatrudnionych jest 73% lekarzy specjalistów.29 Normy czasu pracy i odpoczynku nie są liczone dla osoby, łącznie ze wszystkich umów: NIK od 2015 r. wnioskuje o taką zmianę przepisów, a w raporcie z 2023 r. stwierdziła, że wniosek nie został zrealizowany.30 Ten sam lekarz może więc wypełniać grafiki w kilku placówkach, a braki w jednym miejscu łata się godzinami tych samych osób. Opisujemy to w mechanizmach Kontrakt czy etat i Wieloetatowość.
Dyrektorzy szpitali tłumaczą wysokie stawki brakiem chętnych: kto nie obsadzi dyżuru, musi przebić ofertę sąsiedniej placówki.31 Nie wszyscy się z tym zgadzają. Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH, w przeszłości wiceprezes NFZ, wskazuje, że stawki podbiły także przejście lekarzy na umowy cywilnoprawne po zmianie zasad liczenia czasu pracy, negocjacje całymi grupami lekarzy, umowy z wynagrodzeniem procentowym od przychodów z NFZ i pandemia.31
Jak często zdarzają się bardzo wysokie wypłaty, zależy od tego, co się liczy. Mediana miesięcznego wynagrodzenia z kontraktu wynosi według AOTMiT 25 595 zł brutto, a na ponad 100 tys. zł miesięcznie opiewało 625 kontraktów, czyli 1,2%.29 Agencja liczy jednak umowy w każdej placówce osobno, a nie ludzi. Jej prezes szacuje, że po zsumowaniu wypłat z wielu placówek ten próg mogłoby przekraczać 5–10% lekarzy, co Rynek Zdrowia przeliczył na 7–14 tys. osób; to szacunek, a nie pomiar.32 Różnicę między umową a osobą pokazujemy w zestawieniu Rozkład wynagrodzeń, a najwyższe ujawnione kwoty zbieramy w zestawieniu rekordowych rozliczeń.
Za mało czy za dużo lekarzy?
Ministerstwo Zdrowia prognozuje, że do 2034 r. podaż lekarzy przewyższy zapotrzebowanie, z rosnącą nadwyżką. Zakłada przy tym, że lekarz pracuje średnio 161 godzin w miesiącu, i nie podaje metody ani danych prognozy.5 Analiza opublikowana przez Naczelną Izbę Lekarską w czerwcu 2024 r. stwierdzała, że „zmierzamy w kierunku istotnego nadmiaru lekarzy”; izba zastrzega, że nie jest to oficjalne stanowisko jej rady.6
Po drugiej stronie są dane o dostępie do leczenia: średnio 4,2 miesiąca czekania na świadczenie,4 braki w konkretnych dziedzinach i regionach wskazane przez OECD i Komisję Europejską23 oraz ustalenia NIK z kontroli za lata 2018–2022, według której minister zdrowia nie przygotował ani modelu szacowania zapotrzebowania na kadrę medyczną, ani długookresowej strategii jej rozwoju.33
Z jawnych danych da się ustalić tyle: w przeliczeniu na mieszkańca Polska ma tylu lekarzy praktykujących, co średnio kraje OECD, i mniej niż średnio kraje UE. Są oni nierówno rozmieszczeni między regionami i dziedzinami, a struktura miejsc specjalizacyjnych rozmija się z wyborami kandydatów. Nie da się natomiast policzyć, ile pracy i ile publicznych pieniędzy przypada na jedną osobę ze wszystkich umów razem. Drugą z tych liczb pokazałyby jawne dane pseudonimizowane, o które apelujemy w postulacie serwisu.
Przypisy 33ustawy, dane i komunikaty, z których korzystaliśmy
-
Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie limitu przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko-dentystyczny, zał. nr 1, w wersji końcowej (z nowelizacjami z tego samego naboru): Dz.U. 2013 poz. 986 — 5 352 miejsca w roku 2013/14; Dz.U. 2014 poz. 1125 — 5 510 w 2014/15; Dz.U. 2019 poz. 1344 i poz. 1713 — 8 170 w 2019/20; Dz.U. 2022 poz. 1655 i poz. 2023 — 9 481 w 2022/23; 10 289 w 2023/24 i 10 065 w 2024/25 (z nowelizacjami Dz.U. 2023 poz. 2027 i 2024 poz. 1419); Dz.U. 2025 poz. 1086 — 10 504 w 2025/26, w tym 1 888 w języku obcym i 8 616 po polsku; Dz.U. 2026 poz. 1167 — 10 730 w 2026/27, w tym 1 838 w języku obcym i 8 892 po polsku. Sumy po uczelniach — obliczenia własne, jak w tabeli w analizie English Division. ↩ ↩2 ↩3
-
Ministerstwo Zdrowia, BASiW, aplikacja „Studenci i absolwenci kierunków medycznych” — dane POL-on i ZUS: liczba uczelni z kierunkiem lekarskim (jednolite studia magisterskie) w 2015 i 2025 r., absolwenci i studenci I semestru narodowości polskiej, losy rocznika absolwentów 2016/17 w 2023 r.; zestawienie i obliczenia jak w analizie Kto odpada z medycyny, a kto wyjeżdża. ↩ ↩2
-
CMKP, ostateczne wyniki rekrutacji na specjalizacje w sesji jesiennej 2025 — 6 653 miejsca rezydenckie i 7 945 pozarezydenckich, 7 995 poprawnych formalnie wniosków, 5 483 lekarzy i lekarzy dentystów, którzy potwierdzili przyjęcie miejsca (4 096 i 1 387); liczba i odsetek pustych miejsc — obliczenia własne. ↩ ↩2
-
Rynek Zdrowia (PAP), omówienie Barometru Fundacji Watch Health Care za 2025 r., 12.01.2026 — średni czas oczekiwania na świadczenie zdrowotne 4,2 miesiąca (215 świadczeń gwarantowanych, dane z września i października 2025 r.); na poradę specjalistyczną także 4,2 miesiąca. ↩ ↩2
-
Ministerstwo Zdrowia, „Kształcenie i liczba lekarzy — trendy i wyzwania”, 7.11.2025 — prognoza, że podaż lekarzy przewyższy zapotrzebowanie do 2034 r., przy średnim wymiarze pracy 161 godzin miesięcznie; zastrzeżenie o możliwych brakach w niektórych regionach i dziedzinach. Strona nie podaje metody ani danych modelu. ↩ ↩2 ↩3
-
Naczelna Izba Lekarska, analiza o limitach przyjęć i kosztach kształcenia lekarzy, 11.06.2024. Strona zastrzega, że analiza nie jest oficjalnym stanowiskiem Naczelnej Rady Lekarskiej. ↩ ↩2
-
Polityka Zdrowotna, omówienie projektu nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, 8.06.2026 — staż podyplomowy lekarza trwa 13 miesięcy; projekt Ministerstwa Zdrowia skierowany do konsultacji przewiduje skrócenie go do sześciu miesięcy. ↩
-
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 4 maja 2023 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, Dz.U. 2023 poz. 975, załącznik nr 5 — minimalny czas szkolenia w specjalizacjach, które można zacząć zaraz po stażu: od 4 lat (np. medycyna rodzinna, okulistyka) do 6 lat (np. chirurgia ogólna, anestezjologia i intensywna terapia). Dłużej trwają tylko specjalizacje, do których trzeba mieć wcześniej inną. Ten sam czas podają programy specjalizacji CMKP. ↩
-
Ministerstwo Zdrowia, odpowiedź na interpelację nr 31481, 9.04.2022 — tabela „Liczba lekarzy, którzy zdali PES”, sesje wiosenna i jesienna, lekarze i lekarze dentyści: 3 633 (2016), 3 546 (2017), 3 393 (2018), 3 527 (2019), 4 388 (2020), 3 376 (2021); sumy roczne — obliczenie własne. Wiosną 2020 r. PES odbył się bez części ustnej (odpowiedź na interpelację nr 21049). Zasada publikacji wyników: ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 16w ust. 1. ↩
-
Ekonomiczne Losy Absolwentów, „Absolwenci obcokrajowcy na polskim rynku pracy”, dane 8. odsłony monitoringu (dyplomy z 2021 r.) — pomiar pracy w Polsce rok po dyplomie według rejestrów ZUS. ↩
-
Naczelna Izba Lekarska, Zestawienie liczbowe lekarzy i lekarzy dentystów według wieku, płci i tytułu zawodowego, stan na 30.06.2026 — 20 457 lekarzy w wieku 26–30 lat wśród członków izby; w wydruku ze stanem na 31.12.2025, od którego startuje symulator podaży, ta sama grupa liczyła 20 346 lekarzy wykonujących zawód. Limity przyjęć z lat 2015/16–2019/20 i rozbicie różnicy — w analizie Kto odpada z medycyny, a kto wyjeżdża. ↩
-
Centrum Egzaminów Medycznych, statystyka Lekarskiego Egzaminu Końcowego — zdający po raz pierwszy, egzamin po polsku, sesje od wiosny 2024 r.: zdało 97,2% absolwentów uczelni prowadzących kierunek od dawna i 95,3% z nowych kierunków; obliczenia jak w analizie o odsiewie. ↩
-
Ustawa z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 16c (t.j. Dz.U. 2026 poz. 37) — wniosek przez SMK na miejsca rezydenckie (przyznawane w poszczególnych dziedzinach przez ministra zdrowia) albo pozarezydenckie (pozostałe wolne miejsca specjalizacyjne); postępowanie konkursowe, gdy kandydatów jest więcej niż miejsc; wynik jako procent maksymalnej liczby punktów, liczony przede wszystkim z wyniku LEK. ↩ ↩2
-
Prawo.pl, „Lekarzy przybywa, ale miejsc na specjalizacjach za mało”, 3.12.2022 — w trybie pozarezydenckim za pracę lekarza płaci placówka; jeden wniosek obejmuje do 15 wariantów (dziedzina, województwo, tryb, jednostki); wypowiedź przedstawiciela szpitali o braku pieniędzy na takie miejsca. ↩ ↩2
-
Wyniki sesji jesiennych: 2022 — Rynek Zdrowia, 29.11.2022; 2023 — Puls Medycyny; 2024 — Puls Medycyny; 2025 — CMKP. Za każdym razem miejsca rezydenckie i pozarezydenckie oraz potwierdzenia w obu trybach; sumy i odsetki — obliczenia własne. ↩ ↩2
-
CMKP, ostateczne wyniki rekrutacji na specjalizacje w sesji wiosna 2026, 14.04.2026 — 4 039 miejsc rezydenckich i 8 221 pozarezydenckich, 4 367 wniosków, 2 868 potwierdzeń (1 927 i 941); odsetki — obliczenia własne. ↩
-
Suma sesji wiosennej i jesiennej, obliczenie własne: 2023 — 2 271 + 4 934 = 7 205 (CMKP, wiosna 2023); 2024 — 2 171 + 5 310 = 7 481 (CMKP, wiosna 2024); 2025 — 2 736 + 5 483 = 8 219 (Alert Medyczny za CMKP, wiosna 2025). Sumy obejmują lekarzy dentystów i drugie specjalizacje. ↩
-
Rynek Zdrowia, wyniki kwalifikacji na specjalizacje w sesji jesiennej 2022, 29.11.2022 — 1 459 lekarzy nie zakwalifikowało się nigdzie; 16 173 miejsca, 4 180 potwierdzeń. ↩
-
beautyrazem.pl, zestawienie dyrektora CMKP z rekrutacji jesiennej 2025, 10.12.2025 — kandydaci na jedno miejsce, rezydenckie i pozarezydenckie łącznie, w dziedzinach z ponad 10 miejscami; dziesięć dziedzin z mniejszą liczbą kandydatów niż miejsc, m.in. choroby wewnętrzne, medycyna ratunkowa i geriatria. Źródło wtórne. ↩ ↩2
-
CMKP, liczba miejsc szkoleniowych na sesję jesień 2025, 28.08.2025 — miejsca rezydenckie i pozarezydenckie według województw i dziedzin; sumy dla kraju — obliczenia własne. ↩ ↩2
-
NIK, „Zasoby kadry medycznej w systemie ochrony zdrowia”, 2023, s. 41 (przyp. 77) i 44 — zapotrzebowanie wojewodów uwzględnione w przyznanych rezydenturach oraz województwa, w których rozdysponowano wszystkie ogłoszone miejsca w anestezjologii, pediatrii, psychiatrii i medycynie rodzinnej. ↩
-
OECD, Health at a Glance 2025 — nota o Polsce — 3,9 praktykującego lekarza na 1000 mieszkańców wobec 3,9 średnio w OECD (OECD Health Statistics 2025). ↩
-
OECD i European Observatory on Health Systems and Policies, State of Health in the EU: Poland, Country Health Profile 2025, s. 7 — 3,9 praktykującego lekarza na 1000 mieszkańców w 2023 r. wobec 4,3 średnio w UE (średnia nieważona); braki w wybranych specjalizacjach i regionach, zwłaszcza w małych powiatach wokół dużych miast i na wsi; lekarze rodzinni to 6,7% lekarzy wobec 19,9% w UE. ↩ ↩2 ↩3
-
GUS, „Zasoby kadrowe w wybranych zawodach medycznych na podstawie źródeł administracyjnych w 2024 r.”, tablice — 166 515 lekarzy z prawem wykonywania zawodu zamieszkałych w Polsce, 141 193 pracujących bezpośrednio z pacjentem, wskaźniki na 10 tys. mieszkańców według województw (lubuskie 26,2, mazowieckie 46,9). Wskaźniki na 1000 mieszkańców dla kraju — obliczenia własne przy liczbie ludności 37 489 087 z tej samej publikacji. ↩ ↩2
-
Naczelna Izba Lekarska, Zestawienie liczbowe lekarzy i lekarzy dentystów według wieku, płci i tytułu zawodowego, stan na 31.12.2025 — 174 372 lekarzy (bez lekarzy dentystów) będących członkami izby, 164 892 wykonujących zawód, w tym 24 595 w wieku 71 lat i więcej; to punkt wyjścia symulatora podaży lekarzy. ↩ ↩2
-
Rynek Zdrowia, „GUS policzył lekarzy i pielęgniarki nową metodą”, 20.09.2023 — dawne badanie personelu MZ-88 (kompletność według ministerstwa ok. 70% podmiotów leczniczych i ok. 13% praktyk), nowa metoda oparta na rejestrach (m.in. izb zawodowych, ZUS, NFZ, KRUS); wskaźnik 2,4 lekarza na 1000 mieszkańców z 2010 r. ↩
-
Demagog, weryfikacja wypowiedzi o liczbie lekarzy w Polsce na tle UE, 12.07.2024 — ocena „manipulacja”: 4,2 na 1000 mieszkańców według izby lekarskiej (lekarze z prawem wykonywania zawodu) wobec 3,4 według OECD (Health at a Glance 2023, dane za 2021 r., lekarze pracujący bezpośrednio z pacjentem). ↩
-
Gazeta Radomszczańska, artykuł o poszukiwaniu ordynatora pediatrii w szpitalu powiatowym w Radomsku, 26.06.2024 (dostęp częściowo płatny). ↩
-
Rzeczpospolita, „Wypłaty lekarzy na kontraktach większe niż 100 tys. zł tylko w 1 proc. przypadków”, 18.06.2026 — dokument roboczy AOTMiT z lutego 2026 r.: 73% lekarzy specjalistów na kontraktach, mediana miesięcznego wynagrodzenia z kontraktu 25 595 zł brutto, 625 kontraktów (1,2%) powyżej 100 tys. zł miesięcznie. ↩ ↩2
-
NIK, „Zasoby kadry medycznej w systemie ochrony zdrowia”, 2023, s. 9 i 20 — wniosek, by normy czasu pracy i prawo do odpoczynku ustalać w odniesieniu do osoby, łącznie ze wszystkich umów w publicznym systemie; NIK formułowała go w 2015 i 2016 r. i do 2023 r. nie został zrealizowany. ↩
-
Rzeczpospolita, rozmowa z dyrektorem NIZP PZH – PIB o kontraktach lekarzy, 26.06.2026 — przyczyny wzrostu stawek kontraktowych: unikanie norm czasu pracy, grupowe negocjacje, wynagrodzenie procentowe od przychodów z NFZ, dodatki w pandemii; polemika z argumentem dyrektorów szpitali o braku chętnych. ↩ ↩2
-
Rynek Zdrowia, Kontrakty roczne na milion złotych dla lekarza. Sprawdziliśmy centralny rejestr, 31.08.2026 — AOTMiT miała dane o pojedynczych umowach, a nie o zarobkach lekarzy; szacunek prezesa AOTMiT (5–10% lekarzy powyżej 100 tys. zł miesięcznie po zsumowaniu wypłat z wielu placówek) przeliczony przy założeniu 140 tys. aktywnych zawodowo lekarzy na 7–14 tys. osób. ↩
-
NIK, „Zasoby kadry medycznej w systemie ochrony zdrowia”, 2023, s. 10 — brak modelu analitycznego szacowania zapotrzebowania na kadrę medyczną i długookresowej strategii rozwoju kadr medycznych (kontrola za lata 2018–2022). ↩
Infografika do pobrania
1 grafika · pion i poziom, jasna i ciemna
Grafika do udostępnienia w dwóch formatach: pionowym 1080×1350 (Instagram, Facebook, X) i poziomym 1200×675 (X, LinkedIn, prezentacje), w wersji jasnej i ciemnej. Źródła, adres strony i kod QR do niej są na grafice.
Historia zmian 4
ostatnia zmiana 27.10.2026 · Dodany limit przyjęć na kierunek lekarski na rok 2026/27: 10 730 miejsc, w tym 1 838 na studiach w języku obcym. Poprawione przypisy: czas specjalizacji (od 4 do 6 lat) podajemy według obowiązującego rozporządzenia ministra zdrowia, a nie według opisu projektu programów z 2023 r., a zdawalność LEK absolwentów nowych kierunków to 95,3%, nie 95,4%.
SprostowanieDodany limit przyjęć na kierunek lekarski na rok 2026/27: 10 730 miejsc, w tym 1 838 na studiach w języku obcym. Poprawione przypisy: czas specjalizacji (od 4 do 6 lat) podajemy według obowiązującego rozporządzenia ministra zdrowia, a nie według opisu projektu programów z 2023 r., a zdawalność LEK absolwentów nowych kierunków to 95,3%, nie 95,4%.
Dodane, ilu lekarzy zdaje Państwowy Egzamin Specjalizacyjny — Ministerstwo Zdrowia podaje to jako przybliżenie liczby nowych specjalistów: w latach 2016–2021 od 3 376 do 4 388 rocznie, razem z lekarzami dentystami.
SprostowanieTekst przebudowany: zamiast stanowiska, że lekarzy realnie jest za mało, zestawia prognozę ministerstwa, analizę opublikowaną przez samorząd lekarski i dane o dostępie do leczenia. Poprawione: 3,9 lekarza na 1000 mieszkańców to dane OECD o lekarzach praktykujących, a nie zawyżony wskaźnik z rejestru, a miejsca specjalizacyjne obejmuje rocznie 7,2–8,2 tys. lekarzy i lekarzy dentystów, a nie ok. 5 tys.
SprostowaniePoprawione: limit przyjęć na studia lekarskie to 10 504 miejsca, a nie ok. 10 250, a najwyższe udokumentowane kontrakty sięgają 316 tys. zł miesięcznie (wcześniej: „pojedyncze faktury 300–350 tys. zł”). Dodane źródło do przykładu szpitala powiatowego, który nie znalazł ordynatora pediatrii za ok. 50 tys. zł miesięcznie.
